خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٥١

سازگار است، چون مقام عصمت امام، او را از هرگونه خطا و اشتباه و گناه حفظ مى‌كند، و بدين ترتيب اطاعت از فرمان او همانند فرمان پيامبر (ص) بدون هيچ گونه قيد و شرطى واجب است.
در تفسير «البرهان» آمده كه ابن بابويه به سند خود از جابر بن عبداللّه انصارى نقل كرده كه گفت، وقتى خداى عزّوجل اين آيه شريفه را بر پيامبر گرامى‌اش محمد (ص) نازل كرد، من به آن جناب عرضه داشتم: يا رسول اللّه خدا و رسولش را شناختيم، اولى‌الامر كيست كه خداى تعالى اطاعت از آنان را دوشادوش اطاعت از تو قرار داده است؟ فرمود:
اى جابر! آنان جانشينان و امامان بعد از من هستند كه اولشان على بن ابى طالب و سپس حسن و آنگاه حسين و بعد از او على بن الحسين و آنگاه محمد بن على است، كه در تورات معروف به باقر است، و تو به زودى او را درك خواهى كرد، چون او را ديدى از طرف من سلامش برسان، و سپس صادق، جعفر بن محمد و بعد از او موسى بن جعفر و آنگاه على بن موسى و بعد از وى محمد بن على و سپس على بن محمد و آنگاه حسن بن على و در آخر، همنام من محمد است كه همنامش هم نام من است و هم كنيه‌اش كنيه من است، او حجت خدا است بر روى زمين و بقية اللّه و يادگار الهى است در بين بندگان خدا، او پسر حسن بن على است. اوست آن كسى كه خداى تعالى نام خودش را به دست او در سراسر جهان يعنى همه بلاد مشرق و مغربش بگستراند و اوست كه از شيعيان و اوليايش غايب مى‌شود. «١» و نيز شيخ سليمان حنفى قندوزى از دانشمندان معروف اهل تسنن، در