خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٣٩

طايفه باعث اختلاط ارواح آنان است، و هرگز بين دو طايفه كه يكى مقدسات و معتقدات ديگرى را مسخره مى‌كند، دوستى و صميميت برقرار نمى‌ماند، از اين رو مسلمين بايد دوستى كسانى را كه اسلام را سخريه مى‌گيرند، ترك كنند و زمام دل و جان خود را به دست اغيار نسپارند، و گرنه اختلاط روحى كه لازمه دوستى است، باعث مى‌شود اينان عقايد حقه خود را از دست بدهند. ثانياً: تناسبى كه در مقابله جمله «يا ايها الذين آمنوا» با جمله «الذين اتخذوا» است و نيز نكته‌اى كه در اضافه دين مسلمين در كلمه «دينكم» هست، آن چرايى را كه گفته شد روشن مى‌سازد.
ثالثاً: نكته ديگرى كه از آيه استفاده مى‌شود اين است كه در جمله «و اتقوا اللَّه ان كنتم مؤمنين» چيزى نظير تأكيد براى نهى در جمله «لا تتخذوا» وجود دارد كه نهى و علتش را تأكيد مى‌كند، در حقيقت جمله «لا تتخذوا» را به عبارت عمومى‌ترى تأكيد كرده، مى‌فرمايد: مؤمن و كسى كه متمسك به ريسمان و دست‌آويز ايمان شده، ديگر معنا ندارد راضى شود به اين‌كه اغيار، دين او و آنچه را كه او به آن ايمان دارد مورد سخريه و استهزاء قرار دهند. پس اين مسلمين اگر ايمان به خدا دارند؛ يعنى راستى اسلام را دين خود مى‌دانند چاره‌اى در كار خود جز تقوا و پرهيز از دوستى با كفار ندارند. «١» ٤- پيامدهاى ناگوار شكسته شدن مرزبندى با غيرخودى‌ برخى از آيات اشاره به پيامدهاى ناگوار و شوم شكسته شدن مرزبندى بين خودى از غير خودى و رعايت نكردن لزوم بيگانگى و عدم همگرايى افراد خودى نسبت به غير خودى دارد تا شايد برخى افراد ساده لوح خودى با توجه به اين پيامدها از رعايت اين دستور سرباز نزنند.