خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٣٥

٣- ١- مواضع كينه توزانه و غيردوستانه غيرخودى:
برخى از آيات اشاره به ماهيت حقيقى افراد غيرخودى دارد؛ زيرا آنان مواضع كينه توزانه و غيردوستانه‌اى دارند، بنابراين عقل سليم از برقرارى ارتباط دوستانه و محبت آميز با چنين افرادى نهى مى‌كند و آنان را شايسته دوستى نمى‌داند؛ از جمله اين آيات:
إِن يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُم بِالسُّوءِ. (ممتحنه/ ٢)
شما براى چه طرح دوستى با اينان مى‌ريزيد؟ با اين‌كه اگر آنها بر شما مسلط شوند دشمن شما خواهند بود و دست و زبان خود را به هر گونه بدى بر شما خواهند گشود.
... لَايَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِن أَفْوَاهِهِمْ وَ مَا تُخْفِيْ صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ. (آل‌عمران/ ١١٨)
اينان در رساندن شرّ و فساد نسبت به شما كوتاهى نمى‌كنند. پيوسته علاقه آنها اين است كه شما در رنج و زحمت باشيد. (نشانه‌هاى) دشمنى از دهان آنها آشكار است و آنچه در دل پنهان دارند از آن هم مهم‌تر است.
إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَ حُوابها. (آل‌عمران/ ١٢٠)
اگر خير و نيكى به شما برسد ناراحت مى‌شوند و اگر شرّ و بدى به شما برسد خوشحال مى‌گردند. «١» ٣- ٢- پيوند دوستانه غير خودى‌ها با خودشان‌ برخى از آيات اشاره به هم پيمانى و هم مسلكى جبهه غير خودى با