خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٧٠

ترديد چيزى بر شما نمى‌افزودند؛ و به سرعت در بين شما به فتنه‌انگيزى (و ايجاد تفرقه و اختلاف) مى‌پرداختند؛ و در ميان شما افرادى (سست و ضعيف و ساده‌لوح) هستند كه به سخنان آنها كاملًا گوش مى‌سپارند (و ترتيب اثر مى‌دهند) و خداوند ظالمان را مى‌شناسد.
لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الأْمُورَ حَتَّى‌ جَآءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ. (توبه/ ٤٨)
آنها پيش از اين (نيز) در پى فتنه‌انگيزى بودند و كارها را بر تو دگرگون ساختند (و به هم ريختند) تا آنكه حق فرا رسيد و فرمان خدا آشكار گشت (و پيروز شديد)؛ در حالى كه آنها كراهت داشتند.
يكى از مصاديق بارز فتنه‌گرى ايشان، ايجاد جنگ روانى در شرايط مختلف است تا بتوانند از اين طريق در جامعه اختلاف ايجاد كرده، حكومت اسلامى را تضعيف كنند. مهم‌ترين ابزار آنان در اين فتنه‌گرى، پخش شايعات در سطح جامعه است، شايعاتى در خصوص بزرگ نمايى دشمن، از بين بردن آبرو و شخصيت افراد تأثيرگذار در جامعه و از اين قبيل كه در قرآن نيز به آنها اشاره شده است. «١»