خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٦٩

٢- ٢- ٤- تحقير، شماتت، استهزا و عيب‌جويى از مؤمنان و افراد خودى؛ اين نيز يكى ديگر از مظاهر ولايت گريزى (ولاي خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت ٨١ ١ - گفت و گو ص : ٧٩ ت عام) و ولايت ستيزى منافقان است؛ در اين رابطه مى‌خوانيم:
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلكِن لَا يَعْلَمُونَ. (بقره/ ١٣)
و هنگامى كه به آنان گفته مى‌شود همانند (ساير) مردم (و خودى‌ها) ايمان بياوريد، مى‌گويند: آيا همچون افراد ابلهان اند و نادان ايمان بياوريم؟ بدانيد اينها همه ابلهانند، ولى نمى‌دانند.
الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِى الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لَايَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ. (توبه/ ٧٩)
(منافقين) كسانى هستند كه از مؤمنان صدقه دهنده، در صدقاتشان عيبجويى مى‌كنند و كسانى را كه (براى انفاق در راه خدا) جز به مقدار (ناچيز) توانايى خود دسترسى ندارند، مسخره مى‌نمايند. خدا (نيز) آنها را مسخره مى‌كند و براى آنها عذاب دردناكى است. «١» ٢- ٢- ٥- فتنه‌گرى و ايجاد اختلاف بين افراد خودى؛ يكى ديگر از مظاهر ولايت ستيزى منافقان، تلاش ايشان در جهت ايجاد اختلاف در جامعه است. قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد:
لَوْ خَرَجُوا فِيكُم مَّا زَادُوكُمْ إِلَّاخَبَالًا وَلأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ‌لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمُ م بِالظَّالِمِينَ. (توبه/ ٤٧)
اگر آنها همراه شما (به سوى ميدان جهاد) خارج مى‌شدند، جز اضطراب و