خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٤٧

يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَاتُقَدّمُواْ بَيْنَ يَدَىِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ. (حجرات/ ١)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد بر خدا و رسولش پيشى مگيريد.
از جمله شأن نزول‌هايى كه براى اين آيه ذكر كرده‌اند اين است كه پيامبر (ص) به هنگام حركت به سوى خيبر مى‌خواست كسى را به جاى خود در مدينه نصب كند، خليفه دوم شخص ديگرى را پيشنهاد كرد، آيه فوق نازل شد و دستور داد بر خدا و رسولش پيشى مگيريد. «١» اين آيه به وضوح نشان مى‌دهد كه در تصميم‌گيرى‌هاى سياسى اجتماعى (و نه تصميم سازى‌ها) بايد همه تابع پيامبر (ص) باشند. «٢» ٢- ٣- ولايت داورى و قضا:
پيامبر اكرم (ص) علاوه بر شئون ياد شده، شأن قضاوت و داورى در اختلافات و منازعات پيش آمده براى مسلمانان را دارا بود، از اين رو هر مؤمنى موظف بود در اين قبيل مسائل به او مراجعه كند و از رجوع به غير جداً پرهيز نمايد؛ در اين رابطه مى‌خوانيم:
يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ ... فَإِن تَنازَعْتُمْ فِى شَىْ‌ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْأَخِرِ ذَ لِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا. (نساء/ ٥٩)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر خدا را ... و هر گاه در چيزى نزاع كرديد، آن را به خدا و پيامبر ارجاع دهيد اگر ايمان به خدا و روز رستاخير داريد؛ اين براى شما بهتر و عاقبت و پايانش نيكوتر است.