خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٤١

٤- ٣- از دست دادن ولايت و نصرت الهى:
... وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ الَّذِى جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ. (بقره ١٢٠)
اگر تو پس از اين آگاهى (و روشن شدن حقايق در پرتو وحى الهى) متابعت هوس‌هاى آنها (يهود و نصارى) بكنى، هيچ سرپرست و ياورى از ناحيه خدا براى تو نخواهد بود. «١» ٤- ٤- از دست دادن هدايت الهى:
... وَمَن يَتَوَلَّهُم مِنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لَايَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ. (مائده/ ٥١)
هر كس از شما طرح دوستى و پيمان با آنها (يهود و نصارى) بريزد، از آنهاست (و همانا محروم از هدايت الهى خواهد بود؛ زيرا) خداوند گروه ستمكاران را هدايت نخواهد كرد.
٤- ٥- ابتلا به مجازات و عذاب الهى:
وَ لَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمْ النَّارُ. (هود/ ١١٣)
تكيه بر ظالمان نكنيد كه موجب مى‌شود آتش، شما را فرا گيرد.
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَاناً مُبِيناً. (نساء/ ١٤٤)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! كافران را به جاى مؤمنان سرپرست و تكيه گاه خود قرار ندهيد. آيا مى‌خواهيد (با اين عمل) دليل آشكارى بر ضرر خود در پيشگاه خدا قرار دهيد؟ (با توجه به اينكه اين عمل يك جرم و قانون شكنى آشكار است، سند محكمى براى مجازات و كيفر شما خواهد بود).