افرادى را از خود (خودى) يا از غير خود (غير خودى) دانسته‌اند؛ بدين معنى كه افرادى كه داراى ويژگيهاى مثبت ياد شده باشند، از خود يعنى خودى بر شمرده‌اند و افرادى را كه از اين ويژگيهاى مثبت، بى بهر بوده يا داراى ويژگيهاى منفى باشند، از غير خود يعنى غير خودى دانسته و آنان را نفى و طرد نموده‌اند.
ويژگيهاى رفتارى مذكور دامنه وسيعى دارد كه در اينجا به مواردى اندك از آن اشاره مى‌گردد:
در بعد رفتار عبادى در حديثى از امام على (ع) مى‌خوانيم:
عليكم بالمحافظة على اوقات الصلاة، فليس منى من ضيع الصلاة. «١» بر شما باد محافظت از اوقات نماز، چرا كه هركس نماز را ضايع كند، از من نيست.
در حديثى ديگر از امام صادق (ع) مى‌خوانيم:
ليس منا من لم يصل صلاة الليل «٢» هر كس نماز شب نخواند از ما نيست.
در بعد اخلاقى، در حديثى از امام كاظم (ع) آمده است:
ليس منا من لم يحاسب نفسه فى كل يوم «٣» از ما نيست كسى كه هر روز از نفس خود حساب نكشد.