هنر جنگ - بسام عسلی - الصفحة ٥٣
صاحب راز مادامى كه راز خود را نگاه دارد در دژ قرار دارد و آنچه ناخوشايند اوست به او نمىرسد و در صورت افشاى آن خود را تباه ساخته است. «١» اين مطلب از جمله سفارشهاى عمر به ابوعبيد ثقفى، به هنگام روانه ساختن وى به عراق بوده است.
هرگاه فرستادگان دشمن نزد تو بيايند با احترام با ايشان روبرو شو و آنان را زود بازگردان تا از لشكرگاه تو اطلاعى كسب نكنند. آنها را نزد خود نگاه مدار كه اوضاع تو را خواهند ديد و از رازهاى تو آگاه خواهند شد. آنان را در محل تراكم سپاهت فرود آر و از سخن گفتن و تماس يارانت با ايشان بپرهيز. تو از طرف همگان با آنان گفتگو كن و اسرار خود را فاش مكن چون سرنوشت تو با اين عمل تباه خواهد شد. «٢» عبارت بالا از جمله سفارشهاى ابوبكر به يزيد بن ابىسفيان بوده است.
د. مرزبانان و كار ايشان:
مرزها نقاطى هستند كه مرزبانان در آنها به مراقبت از تحركات دشمن مىپردازند. اين نقاط، در حال توقف سپاه يا در حال صفآرايى در قبال دشمن بوجود مىآيد. وظايف مرزبانان عبارت است از: زيرنظر داشتن دشمن، اعلام خطر، عقبنشينى و پيوستن به محل تجمع سپاه و لشكر در وقت مناسب.
«پس از حركت خالد بن وليد به شام، پارسيان جهت عقب راندن مسلمانان، اقدام به سازماندهى هجو مىكردند. مرزبانان از اين اقدام آگاه شدند و به مثنى بن حارثه اطلاع دادند. مثنى كه در «حيره» به سر مىبرد خود را به لشكر رساند و مرزبانان را نيز با خود همراه ساخت.» «٣»