هنر جنگ - بسام عسلی - الصفحة ٣٠
تا همه روميان به اردوگاه خود بازگردانده شدند. فرماندهان، پيوسته اين قانون را محترم مىداشتند و هميشه نيروى ذخيرهاى تحت امر فرماندهى، جهت مقابله با حوادث ناگهانى در اختيار داشتند.
با توسعه ميدانهاى نبرد، فتح شام و عراق، پيشروى مسلمانان در سرزمين ايران و آغاز پيروزىهاى مختلف در جبهه غربى (مصر) عُمَر فرمان داد كه در هر استان نيروهاى ذخيره از سواره نظام تشكيل شود كه مأموريت آنان حركت فورى جهت مقابله با هر رخداد پيشبينى نشده يا پشتيبانى از جبهههاى ديگر بود و در واقع اينها به منزله نيروهاى پيشتاز به حساب مىآمدند تا نيروهاى اصلى پيكار، وارد عمليات شوند.
«عمر در هر شهرى به فراخور آنجا سوارانى از اضافه درآمد مسلمانان جهت رويدادهاى احتمالى تشكيل داده بود كه شمار آنان در شهر كوفه، چهارهزار سوار بود.» «١» فرماندهان و خلفاى بعدى نيز از اين روش پيروى كردند، بگونهاى كه همگانى شده و در همه جنگها و استانها به كار بسته شد.
١١. كنارهگيرى از مي هنر جنگ ٤١ ج. جنگ روانى:
ص : ٤٠ دان جنگ ١. وقتى ابوبكر اقدام به بسيج نيرو جهت جنگ با روم و ايران كرد، خالد بن سعيد را به كنارهگيرى از ميدان جنگ و نقاط تاخت و تاز بر دشمن، مأمور كرد و به او فرمان داد كه پشتيبان مسلمانان باشد. وقتى او در مأموريت خود شكست خورد و از وظيفه خود پافراتر نهاد، عكرمة بن ابىجهل اين مأموريت را به عهده گرفت.
هنگامى كه عمر، سعد بن ابىوقاص را براى فرماندهى سپاه به قادسيه فرستاد، اينچنين او را سفارش كرد: