هنر جنگ - بسام عسلی - الصفحة ٧٤
١. امكان درهم كوبيدن موازنه نيروها به سود مسلمانان.
٢. جدا نبودن ميدان جنگ از نيروهاى پشتيبانى و واحدهاى امدادرسانى.
«در جاى خود بمان تا آنجا كه خداوند دشمنت را به ذلت و خوارى بكشاند و بدان كه هر چيز، پيامدهايى دارد. هرگاه آنان را شكست دادى و از صحنه گريختند، دست از تعقيب ايشان برمدار تا بر پايتخت آنان و مركز عزّتشان (شهر مداين) حمله برى ...» «١» «هرگاه با دشمن و يا با يكى از آنان روبرو شديد، زدن و بستن آنان را آغاز كنيد و از اينكه در برابر جمعيتهاى انبوه آنان قرار بگيريد بپرهيز.» «٢» دشمن سعى مىكند مسلمانان را فريب دهد و براى اين كار تمام وسائل را به كار مىبرد، اما فرماندهان مسلمان به كمك شيوههاى برحذر ماندن كه با شدّت از آن پيروى مىكنند و به كمك سيل اطلاعاتى كه پيوسته با ايشان مىرسد، تلاشهاى دشمن را خنثى مىكنند. «تو به سرزمينى مىروى كه جايگاه نيرنگ، خدعه، خيانت و زورگويى است. بسوى مردمى مىروى كه بر انجام شر جرأت يافتند و آن را نيك فراگرفتند و خير را به فراموشى سپردند و به آن نادان شدند.» «٣» «بدان كه تو بسوى ملّتى مىروى كه شمارشان زياد و تعدادشان بيش از شما و رزمشان سخت است.» «٤» وقتى دشمن در از ميان بردن اراده جنگ در مسلمانان ناكام مىماند، بسوى ايشان پيشروى مىكند در اينجا تيراندازان چيرهدست با تيرهاى خود از شدّت