هنر جنگ - بسام عسلی - الصفحة ٥٩
در سرزمين خود بوده و هيچ خستگى به وى نرسيده است و او زمين مناسب را براى جنگ انتخاب مىكند و نسبت به زمين رزمگاه آشنايى كامل دارد.
ب. تعيين مدت استراحت هفتگى:
به هدف ايجاد راحتى جسمى و روانى براى رزمندگان، كه در اين فرصت دغدغه جنگ را از دست مىدهند، سلاحهاى خود را بر زمين مىگذارند و به كارهاى شخصى خود مىپردازند.
نظر به اينكه انتقال نيرو بسوى جنگ، يكى از مراحل آن بشمار مىرود و پيوسته اين احتمال وجود دارد كه در هر لحظه با نيروهاى دشمن برخورد كنند ضرورى است كه رزمندگان، هميشه آماده رويارويى با دشمن باشند و لازم است كيفيت حركتشان موافق با نظم تشكيلاتى- رزمى آنان باشد تا بتوانند در كمترين زمان ممكن آرايش جنگى را به وجود آورند و در عين حال از هشيارى كامل برخوردار باشند تا در دام غافلگيرى دشمن گرفتار نشوند. از اينرو كاروان انتقال نيرو در نيروهاى اعراب مسلمان بدينگونه تنظيم شده است كه پيشاپيش همه، پيشتازان قرار دارند، سپس جناحها و سرانجام مؤخره يا ساقه قرار مىگيرند. جايگاه نيروهاى اصلى و ادارى در ميان اين تشكيلات مىباشد بطورى كه نيروهاى حمايتى و پشتيبانى، اطراف آن را احاطه مىكنند.
خليفه اموى، مروان بن محمد به فرزندش عبداللَّه درباره چگونگى انتقال نيروى ارتش چنين مىنويسد:
اگر فاصله تو با دشمن كم باشد بايد در وضعيت آمادهباش كامل به سر برى و سوارانت را در مجموعههايى مرتب گردانى. لازم است حركت نيروى تو به همراه مقدمه، ميمنه، ميسره و ساقه باشد، همگى سلاح بر كف و پرچم به دست باشند، مواضع سربازان را به ايشان معرفى كن و بايد زير پرچمهاى خود حركت كنند و آماده كارزار بوده و در مواضع خود قرار گرفته باشند و جايگاههاى خود را در انتقال نيرو و