ابوالقاسم حسينجانى مياندهى در سال ١٣٢٨ در بندر انزلى متولد شد. وى پس از گذراندن تحصيلات ابتدايى و متوسطه وارد دانشگاه شد و موفق به اخذ مدرك كارشناسى ارشد در رشته مهندسى برق از دانشكده فنى دانشگاه تبريز گرديد.

عشق به شعر و ادبيات از دوران نوجوانى در وجود او جوانه زد و از آنجا كه او از فطرتى پاك و خداجو برخوردار بود، از همان آغازِ فعاليت‌هاى ادبى خويش، در سنگر قلم، انديشمندانه به مبارزه با ظلم و ستم برخاست و با خودكامگى‌ها پيكار كرد تا آنجا كه دستگير و روانه زندان شد.

صداقت و صميميت، دو ويژگى شاخص آثار اين شاعر تواناست. نگاه دقيق و عميق او به واژه‌ها از او سخنورى توانا ساخته است، سخنورى كه همواره سخنى تازه براى گفتن دارد.

حسينجانى علاوه بر سرودن شعر، به خاطر آشنايى با زبان‌هاى انگليسى و عربى، در حوزه ترجمه نيز فعاليت دارد و در رشته تخصصى خويش آثارى را به زبان فارسى ترجمه كرده است. در كنار شعر و ترجمه، وى در حيطه نويسندگى نيز به خلق آثار ارجمندى نايل آمده است كه تأملات او پيرامون شهيد و شهادت و آثارى كه او در همين زمينه خلق كرده، همه سرشار از طراوت و تازگى است.

وى در كنار فعاليت‌هاى ادبى، مسئوليت‌هايى نيز داشته است كه از جمله آنها به موارد زير مى‌توان اشاره كرد:

عضو شوراى انقلاب اسلامى گيلان، نخستين فرماندار و نماينده منتخب بندر انزلى، سردبيرى ماهنامه ارتباطات، عضو هيئت داوران جشنواره‌هاى ادبى كشور، مسئول شوراى آموزشى بنياد نهج‌البلاغه، مدير كلّ پست منطقه ١٧ تهران و پست تصويرى كشور و ....

از آثار اوست:

بى‌مرگ، مثل صنوبر؛ مقدمه‌اى بر شيطان؛ اگر شهادت نبود؛ حسين، احياگر آدم؛ در اقليم خويشتن؛ چفيه‌هاى چاك چاك؛ سمت صميمانه حيات؛ فراسوى خيال خاكيان؛ عشق كبريت نيست كه بى‌خطرش را بسازند و ...

اصلاحيه‌

در ماهنامه موعود ٨٩، متأسفانه به علّت جابجايى صفحات «ميهمان ماه»، غزل‌هاى: «گر بيايى، در دوردست و كلاغ‌پر» كه از سروده‌هاى شاعر معاصر سعيد بيابانكى مى‌باشد، بدون ذكر نام شاعر در صفحات شعر و ادب (٥٨ و ٥٩) چاپ شده بود كه از ايشان عذر مى‌خواهيم.