ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٥ - پيام ها و برداشت ها
٦. در زيارت اموات و امامزادگان، با روح آنها ارتباط برقرار مىكنيم و روح آنها هم اين سعه وجودى را دارد كه در هر كجا باشند، به اذن پروردگار جواب ما را بدهند. بنابراين اگر بر فرض، جسم آن ميت يا امامزاده در آن مكان مدفون نباشد، باز ما مىتوانيم از روح آنها استمداد كنيم. البته اگر جسم آنها در آن مكان موجود باشد، باعث بركت مكان و در نتيجه استفاده بيشتر روحى براى زيارت كننده مىشود. به اين حديث از امام اميرالمؤمنين على (ع) توجه بفرماييد: اموات خود را زيارت كنيد زيرا كه آنها از زيارت شما خوشحال مىشوند. و بايد هر مردى حاجت خويش را نزد پدر و مادر خود جستجو كند بعد از آنكه براى آن دو، دعاى خير نمايد.[١]
٧. دانستن حروف الفبا و يا حتى آگاهى داشتن به چند زبان خارجى، انسان را عالم نمىكند، بلكه اينگونه سواد ظاهرى مىتواند مقدمهاى براى فهم علوم حقيقى باشد، چنانكه مىتواند مقدمهاى براى انحراف فكرى و اخلاقى و عملى شخص گردد. از طرفى ديگر ممكن است انسان، بدون سواد ظاهرى به واسطه ارتباط با عالم و مجالس آنها عالم به علوم واقعى باشد. البته اگر كسى هم سواد ظاهرى و هم دانا بودن به حقائق جهان و دين را توأم نمايد، نورٌ على نور دارد.
٨. آگاه شدن به سرّ، بركت زيادى بيش از آنچه كه فكر مىكنيم دارد. امام صادق (ع) در وصيت به فرزندنشان مىفرمايند: «كسى كه علم علنى را يادگيرد و علم سرّ را ترك كند، هلاك مىشود و سعادتمند نمىگردد. و بدانكه علم سرّ اعطايى از طرف خداوند متعال است نه تكلّفى كه با زحمت به دست آيد. ولى بايد توجه داشت كه انسان با تلاش نيكويى كه به عنوان مقدمه انجام مىدهد زمينه را در وجود خويش فراهم مىكند تا خداوند متعال او را به وسيله علم سرّ اكرام كند و آن مقدمات سه نكته است: ١. بغض دنيا را داشتن، ٢. شناسايى افراد صالح و خدمت به آنها، ٣. محكم كردن امر زندگى براى مرگ؛ يعنى آمادگى كامل داشتن براى مردن».[٢]
٩. غذاى حلال تأثير فراوانى در حافظه انسان دارد. در زندگانى كربلائى كاظم حافظ قرآن آوردهاند كه هر گاه غذاى حرامى را مىخورد، مثلًا جايى دعوت مىشد كه طعام خمس داده نشده جلو او مىگذاشتند، بعد از خوردن متوجه مىشد كه حافظه او نسبت به آيات قرآن، دارد از بين مىرود. لذا بلافاصله انگشت در حلق خود مىانداخت و همه آن غذاها را بيرون مىريخت تا دوباره حافظهاش به جاى اوليهاش برگردد. مرحوم آيتالله صفوى قمى (ره) مىگفتند: من او را به خانه خويش دعوت كردم و اطعام نمودم و از اين كه استفاده نمود و آن را بيرون نريخت، حليت طعام خويش را امتحان كردم.
١٠. تحريف در قرآن به معنى اضافه شدن كلمه يا حرفى يا حذف آن، به هيچ وجه وجود ندارد. و اين مطلب علاوه بر آنكه دليلهاى متعددى دارد و كتبى هم در اين زمينه نوشته شده است، توسط خواندن كربلائى كاظم