ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - بخت خاك
شاخه و شعبه) است تمام آنچه پيامبران الهى براى مردم آوردند دو حرف بيش نبود و مردم تاكنون جز آن دو حرف را نشناختهاند. اما هنگامى كه قائم ما قيام كند، بيست و پنج حرف (بيست و پنج شاخه و شعبه) ديگر را آشكار و در ميان مردم منتشر مىسازد و دو حرف ديگر را به آن ضميمه مىكند تا بيست و هفت حرف آن منتشر گردد. ١٢
دوم، شعور و احساس مردم بسيار بالا مىرود به حدّى كه مىتوانند اين نظام عادلانه را تحمل و حتى خود، در اجراى آن نقش اساسى داشته باشند.
حضرت صادق (ع) مىفرمايند:
هنگامى كه قائم ما قيام كند خداوند آنچنان گوش و چشم شيعيان ما را تقويت مىكند كه ميان آنها و قائم (رهبر و پيشوايان) نامهرسان نخواهد بود. با آنها سخن مىگويد و سخنش را مىشنوند و او را مىبينند در حالى كه او در مكان خويش است (و آنها در نقاط ديگر جهان). ١٣
سوم، به آنها حكمت داده مىشود كه مهمترين عامل در ايجاد شرايط اجراى عدالت در جامعه است، زيرا نشانگر درك بالاى مردم آن زمان و انجام امور بر اساس عقل و خرد است و كسى كه حكيم باشد كار خلاف عقل انجام نمىدهد. امام باقر (ع) مىفرمايند:
در زمان حضرت صاحب، به خلق، تا آنجا حكمت داده مىشود كه زن در خانه خود حكم مىكند به كتاب خداوند و سنت رسول خدا. ١٤
اما رهبرى و اجراى عدالت حضرت مهدى (عج) چه خصوصياتى را داراست و چگونه مىتواند عدالت، فضايل، مكارم اخلاقى و در يك كلام تمام خوبىها را بر جهان حاكم نمايد.
اولًا: امام زمان (ع) بندگان خدا را براى خدا دوست دارد و براى او همه بندگان خدا يكسان و مساوى هستند، چه مرد و چه زن چه كوچك و چه بزرگ و هر نژاد و قوم كه باشند. البته اين سيره همه اجداد طاهرين ايشان (ع) بوده است بر خلاف اكثر حاكمان كه مردم را براى خود و در جهت منافع خودشان مىخواهند. امام على (ع) مىفرمايند:
مردم من شما را براى خدا مىخواهم و شما مرا براى خودتان. ١٥
امام زمان (ع) نيز مردم را براى خدا مىخواهد و كسى كه مردم را براى خدا بخواهد تنها حكم خدا را بر ايشان جارى مىسازد.
ثانياً: دانش امام دانشى وسيع و گسترده است و احاطه كامل به همه ابعاد عدالت و فرودگاههاى آن دارد. اميرالمؤمنين (ع) در اينباره مىفرمايند:
زره دانش بر تن دارد و با تمامى آداب و معرفت كامل آن را فرا گرفته است. ١٦
ثالثاً: حكم و قضاوت ايشان است كه زمينه اجراى عدالت را فراهم مىنمايد. زيرا حضرت با علم الهى حكم نموده و براى حكم دادن نياز به بينه و دليل ندارد و خود، گناهكار و خاطى را با علم خدايى كاملًا مىشناسد. امام صادق (ع) فرمودند:
دنيا به پايان نخواهد رسيد تا اينكه مردى ازما اهل بيت خروج نمايد. در حالى كه با حكم و داورى مىنمايد و از مردم بينه و دليل نمىخواهد.
٤. زمين تمام ذخاير و ثروتهاى خود را در اختيار حضرت قرار مىدهد و امام آنها را در بين مردم تقسيم مىنمايند، مردم تا آنجا غنى مىشوند كه هيچ فردى كه بتوان به او صدقه داد پيدا نمىشود. امام صادق (ع) مىفرمايند:
در زمان ظهور (حضرت مهدى (ع)) زمين گنجهاى خود را آشكار سازد، بدان سان كه مردم در روزى زمين گنجها را ببينند و براى احسان كردن به كسى به وسيله مال خود يا دادن زكات به او جست وجو كنند، ولى هيچ كس را نيابند كه احسان يا زكات را بپذيرد و مردم به واسطه آنچه خداوند بدانها روزى كرده همگى بى نياز و توانگر شوند. ١٨
به همين دليل كسى نيازى نمىبيند كه به حقوق ديگران تجاوز نمايد و هر كس هر چه بخواهد در اختيار دارد. البته رشد عقلى، علمى و ايمانى انسانها اين امر را تقويت مىنمايد. امام باقر (ع) وجود امنيت و برادرى در آن زمان را بدينگونه بيان مىنمايند:
به هنگام رستاخيز امام قائم (ع) آنچه هست دوستى و يگانگى است، تا آنجا كه هر كس هر چه نياز دارد از جيب ديگرى برمىدارد بدون هيچ ممانعتى. ١٩
جمعبندى
از اين نوشتار اين نتيجه به دست مىآيد كه شرايط تحقق آرمانهاى انسان- چه به لحاظ مادّى و چه معنوى- تنها و تنها در زمان تشكيل حكومت حقّه حضرت مهدى (ع)- ارواحنا له الفداء- ايجاد مىگردد. از لحاظ مادى انسان اميد رفاه كامل در زندگى را دارد كه با توجه به تكامل علوم و بركت خداوند در زمين و فراوانى ثروت، كاملترين شرايط رفاه مادّى انسان به وجود مىآيد. آبادانى، فراوانى نعمت، رشد و توسعه تكنولوژى، ظهور بركات زمين و توسعه امنيت از جمله نتايج تشكيل آن حكومت است. از لحاظ معنوى نيز تمام شرايط رشد معنوى انسانى در آن روزگار محقق مىشود. تكامل عقول، اشراق نور الهى بر زمين و بر دل و جان بندگان خدا، نابودى كامل دشمنان انسانيت و استقرار دين الهى شرايط را براى رشد معنوى همه حقطلبان فراهم مىآورد.
پى نوشتها دردفتر مجله موجود است.
\*\*\*
بخت خاك
نويسنده: اسماعيل شفيعى سروستانى
ناشر: موعود عصر (عج)
اين اثر اشاراتى است درباره ديدهها و شنيدههاى نويسنده آن از سفر به سه سرزمين، سه نقطه نشان شده از زمين خدا، حجاز، شامات و عراق كه پيش از اين بخش اول آن با عنوان شوق كعبه توسط انتشارات كيهان به چاپ رسيده بود. بخت خاك رهاورد سفر به ديار قبله و سرزمين عراق است. جغراقياى وسيعى كه به همه «بودن» معنا مىدهد، راز آمدن را مىگشايد و «چگونه زيستن» را تفسير مىكند. بخشهاى مختلف كتاب عبارتند از:
١. شوق كعبه، مسلمين در گذرگاه تاريخ، سفرى در راهروى زمان، وجه فرهنگى حج؛
٢. كربلا حقيقت ماست، نيمه گمشده ما، و عباس همچنان در اهتزاز، خانه حسين، خانه عشق است، حسين شورى در دلها، حضور باشكوه زينب (س)، بر كرانه نيزار و ...
علاقهمندان مىتوانند با نشر موعود تماس حاصل نمايند.