ماهنامه موعود
(١)
شماره هشتاد و چهارم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
شعبده بازان صحنه علم وفرهنگ
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٥ ص
(٥)
وهّابيان كتب معتبر را تحريف مى كنند
٥ ص
(٦)
مدعيان مهدويت و پيامبرى، دچار اختلالات روانى هستند
٥ ص
(٧)
كويت براى بوش «فرش طلا» گسترد!
٥ ص
(٨)
جايزه كليسا به مرتدّان از اسلام
٦ ص
(٩)
مجازات وكيل يك انكاركننده هولوكاست
٦ ص
(١٠)
رژيم صهيونيستى در پى ساخت بزرگ ترين كنيسه در محوطه مسجدالاقصى
٦ ص
(١١)
شاهزاده سعودى و ساخت هتل در تل آويو
٦ ص
(١٢)
پيام آيت الله العظمى وحيد خراسانى به مناسبت محرم الحرام
٧ ص
(١٣)
تبليغات گسترده بهائيت در شيراز، كرج، ياسوج
٧ ص
(١٤)
دستگيرى دسته جمعى گروه مهدى جديد در عراق
٧ ص
(١٥)
يارگيرى شركت هاى هرمى در محافل مذهبى
٧ ص
(١٦)
بوش تا 10 سال ديگر در عراقيم
٧ ص
(١٧)
عاشورا محور سلوك
٨ ص
(١٨)
1 آثار و فوايد ابتلائات الهى
٨ ص
(١٩)
2 انواع بلاها متناسب با ظرفيت هاى مختلف
٩ ص
(٢٠)
3 بلاى امام حسين (ع) محور تهذيب تاريخ
٩ ص
(٢١)
4 مبتلا شدن انسان به بلاى معصوم (ع)،\* راه سلوك با بلاى ايشان
١٠ ص
(٢٢)
5- لزوم توجه به بلاى امام حسين (ع) براى سلوك
١١ ص
(٢٣)
6 طمعه شيطان شدن عبادت، در صورت عدم توجه به بلاى ولى خدا
١١ ص
(٢٤)
7 محور درگيرى با جبهه باطل شدن،\* نتيجه سلوك با بلاى ولى خدا
١٢ ص
(٢٥)
رازهايى ناگفته از انقلاب اسلامى
١٣ ص
(٢٦)
ما صاحب داريم
١٣ ص
(٢٧)
زمينه سازى ظهور
١٤ ص
(٢٨)
اتكاى به خدا
١٥ ص
(٢٩)
فرو ريختن همه ابرقدرت ها
١٥ ص
(٣٠)
غربت امام زمان (ع)
١٦ ص
(٣١)
اقسام غربت
١٦ ص
(٣٢)
1 نشناختن راستين امام (ع)
١٦ ص
(٣٣)
2 موالات بدون برائت
١٨ ص
(٣٤)
آقاى من!
١٩ ص
(٣٥)
امام زمان (ع) خليفه خداست نه وكيل مردم
٢٠ ص
(٣٦)
جهان به دست بشر گلستان نمى شود
٢٠ ص
(٣٧)
تخلّف ناپذيرى وعده الهى
٢١ ص
(٣٨)
جايگاه مهدى باورى
٢٢ ص
(٣٩)
وظايف منتظران
٢٢ ص
(٤٠)
امام؛ وكيل مردم يا خليفه خدا؟
٢٢ ص
(٤١)
تكميل امام شناسى
٢٢ ص
(٤٢)
ما در كدام گروه هستيم؟
٢٣ ص
(٤٣)
عاشورا، تجلّى خدا
٢٤ ص
(٤٤)
غم عشق آمد و غم هاى دگر پاك ببُرد
٢٤ ص
(٤٥)
اسرار و آثار گريه بر سيّدالشّهداء (ع)
٢٥ ص
(٤٦)
توصيه هايى به عزداران و دوستداران امام حسين (ع)
٢٥ ص
(٤٧)
در دستگاه امام حسين حتّى ريا هم ممدوح است
٢٦ ص
(٤٨)
بخوابيد، گوارايتان باشد
٢٦ ص
(٤٩)
رمز 72 صحابى سيّد الشهداء
٢٦ ص
(٥٠)
مقصود از هل من ناصرٍ ينصرنى
٢٦ ص
(٥١)
بسته شدن راه كربلا اثر كفران نعمت
٢٦ ص
(٥٢)
امام خمينى (ره) و عزادارى حسينى
٢٧ ص
(٥٣)
امام مهدى (ع)، مظهر كمال
٢٨ ص
(٥٤)
هدايت
٢٨ ص
(٥٥)
ضرورت نصب امام
٢٩ ص
(٥٦)
اسباب كمال در حكومت مهدوى
٢٩ ص
(٥٧)
جمع بندى
٣١ ص
(٥٨)
بخت خاك
٣١ ص
(٥٩)
شعر عاشورايى
٣٢ ص
(٦٠)
«او» در دلست و هيچ دلى نيست بى ملال
٣٢ ص
(٦١)
چو لاله بر دل خونين شيعه، داغ حسين
٣٢ ص
(٦٢)
ذكر عباس (ع)
٣٣ ص
(٦٣)
ميهمان ماه
٣٤ ص
(٦٤)
با حضرت خورشيد
٣٥ ص
(٦٥)
ماه آل ياسين
٣٥ ص
(٦٦)
واتيكان و رسانه
٣٦ ص
(٦٧)
مواجهه غرب مسيحى با خيزش شيعى
٤٠ ص
(٦٨)
1 غرب جديد مسيحى، تشكل حزب الله آمريكايى
٤٠ ص
(٦٩)
2 اسلام شيعى و سنّى معاصر، يك سو ائتلاف يك سو درگيرى
٤٢ ص
(٧٠)
3 مواجهه غرب جديد با خيزش شيعى
٤٣ ص
(٧١)
1- 3 رويكرد غرب جديد در جبهه تشيع، پروژه تشيع وهابى يا وهابيت ايرانى
٤٣ ص
(٧٢)
2- 3 رويكرد غرب جديد در جهان سنّى، منزوى سازى حركت شيعى و بى اعتبار كردن آن
٤٣ ص
(٧٣)
3- 3 رويكرد غرب جديد در جهان مسيحى، متشيّع سازى مسيحيت
٤٤ ص
(٧٤)
چرا به قهرمان نياز دارند؟
٤٥ ص
(٧٥)
لازمه ديدار
٥٠ ص
(٧٦)
پيام ها و برداشت ها
٥١ ص
(٧٧)
فيض روح القدس
٥٣ ص
(٧٨)
صلاى غم
٥٤ ص
(٧٩)
كربلا وادى عشق
٥٥ ص
(٨٠)
شرق اسلامى موجد تمدن فردا
٥٧ ص
(٨١)
و عباس همچنان در اهتزاز
٦٢ ص
(٨٢)
از حسين (ع) تا مهدى (ع)
٦٣ ص
(٨٣)
در آرزوى خدمت به مهدى (ع)
٦٣ ص
(٨٤)
امام مهدى (ع) يادگار پيامبران
٦٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٤ - زمينه سازى ظهور

ختم مى‌شود». بعد از تبعيد امام خمينى (ره)، روزى به خدمت ايشان رسيدم و عرض كردم: حاج شيخ، شما فرموديد اين آخرين شاه است ولى او كه امام را تبعيد كرد؟ با ناراحتى ادامه دادم: پدر او پدران ما را تباه كرد، و خود او ما را و بچه‌هاى او بچه‌هاى ما را. مرحوم حاج شيخ مجتبى در آنجا فرمودند: «والله بالله تالله اين شاه، آخرين شاه است و سلطنت به او ختم مى‌شود». بعدها موضوع امام جدى‌تر شد. روزى ديگر كه به خدمت ايشان شرفياب شدم به طور قطعى فرمودند: «از امام تقليد كنيد. ايشان مرجع بر حق است و لازم است همه از ايشان تبعيت و حمايت كنيم». در سفرى كه جمعى از خراسان، همچون: ميرزا جواد آقاى تهرانى، آيت‌الله خزعلى و ... سال ١٣٤٢ در قم به محضر امام شرفياب شدند، آيت‌الله شيخ مجتبى قزوينى- كه در ميان آن جمع حضور داشتند- درباره امام خمينى (ره) مى‌فرمايد:

اين مرد مرد حق است، اما همراهان همراه نيمه راهند و تا آخر ايشان را همراهى نمى‌كنند. اين مرد يك تنه ادامه مى‌دهد تا پيروز شود.

آقاى محمدرضا حكيمى هم نقل مى‌كند، بعد از دستگيرى امام تا مدتى معلوم نبود كه چه بر سر ايشان آورده‌اند. اندكى بعد از تبعيد امام در سال ١٣٤٢، روزى در مدرسه علميه نواب (مشهد) بودم كه طلبه‌اى آمد و گفت امام را شهيد كردند. خيلى ناراحت شدم. خدمت آيت‌الله قزوينى رفتم و به ايشان عرض كردم كه چنين خبرى شايع شده است. ايشان هم خيلى ملايم فرمودند: «جدّ ايشان، حضرت موسى بن جعفر (ع) هم مدتى طولانى زندانى بودند و بعد هم شهيد شدند». اين صحبت به شايعه دامن زد. من خيلى متأثر شدم و همانجا در محضر ايشان گريه كردم. لحظاتى آيت‌الله شيخ مجتبى قزوينى دستشان را بر پيشانى‌شان گذاشتند و به انديشه فرو رفتند. لحظاتى بعد فرمودند: «امام زنده است و به زودى خبر سلامتى ايشان را مى‌شنويد». بعد از آن اعلام شد كه امام به تركيه تبعيد شده‌اند و سالم هستند. اين مطلب، مقام و اشراف آيت‌الله قزوينى را نيز مى‌رساند.

زمينه‌سازى ظهور

آقاى عسكر اولادى- نماينده ولى‌فقيه در كميته امداد امام خمينى (ره)- در جلسه‌اى نقل مى‌كرد: در جريان انقلاب اسلامى به خدمت حضرت امام رسيديم و عرضه داشتيم: اوضاع بر وفق مراد نيست. رژيم طاغوت همه طرفداران شما را دستگير كرده و فردا هم شما را دستگير مى‌كنند و اين جريان بى‌آنكه به نتيجه برسد خاتمه مى‌يابد. امام در اينجا دو مرتبه با صداى بلند فرمودند: «ما صاحب داريم». ايشان پس از آن هم، بارها متذكر عنايات حضرت به انقلاب شدند. با اتكا به همين قدرت بود كه امام ما را به چنين عزتى رساند.

در آغاز انقلاب ايشان همراه با دو نفر ديگر به خدمت امام رسيده بودند. امام به آنها مى‌فرمايند:

بايد بدانيد انقلاب ما سه مرحله و سه هدف دارد: مرحله اول اسلامى شدن ايران، مرحله دوم اسلامى شدن ديگر سرزمين‌هاى اسلامى و مرحله سوم جهانى شدن اسلام است. آن روز است كه ما خدمت مولا عرض مى‌كنيم: مولا جان، جهان منتظر قدوم مبارك توست.

اينها عين عبارات امام خمينى بوده است. يعنى امام خمينى (ره)، انقلاب را مقدمه ظهور مى‌دانستند و هدف نهايى انقلاب را ظهور امام زمان (ع) در نظر گرفته بودند. حتماً شما اين حديث نبوى را شنيده‌ايد كه آن حضرت فرموده‌اند: «إتّقوا فراسة المؤمن، فإنّه ينظر بنورالله؛ از زيركى مؤمن بر حذر باشيد، زيرا او با نور الهى مى‌بيند.» اولياى خدا آينده را با نور خدا مى‌بينند. به اذن خدا، زمين و زمان در اختيارشان قرار مى گيرد. اينجا فراتر از علم پاى عرفان و حكمت به ميان مى‌آيد.