ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - حكايت ديدار
حكايت ديدار
سيد ابوالحسن مهدوى
شهيد سيد احمد خادمالحسين، يكى از شهداى گرانقدر شيراز و ارادتمند به آستان بلند امام عصر- صلوات الله عليه- گفته است:
محبت و عشق به امام زمان (عج)، بهترين راه براى اطاعت از فرامين آن حضرت و تحمل سختىها و وادار كردن نفس به ترك همه گناهان است. گرچه خلقت بهشت و جهنم هم مىتواند انسان را به سمت بندگى خداوند متعال بكشاند. امّا واضح است كه هيچ عاملى به اندازه محبت نمىتواند محب را هم سنخ با محبوب كند. محبت مىتواند پيكر بىجان و مرده انسان را به تحرك درآورد تا چه رسد به انسان زنده. حكايتى را كه نقل مىكنم شاهدى بر اين مدعاست.
حدود سال ١٣٧٢ بود كه قضيهاى را در ابتدا، با واسطه شنيدم و سپس براى آنكه آن را بدون واسطه شنيده باشم، سفرى به شهر شيراز رفتم و به خدمت حجتالاسلام والمسلمين حاج آقا طوبائى- كه اصل جريان براى ايشان اتفاق افتاده بود- رسيدم. عصر جمعهاى بود كه به مسجد ايشان وارد شديم و نماز مغرب و عشا را به امامت ايشان به جا آورديم. بعد از نماز عشا، ايشان بر فراز منبر رفت و پيرامون حضرت حجت بن الحسن (ع) صحبت نمود و اين ظاهراً برنامه دائمى عصرهاى جمعه ايشان بود. پس از اتمام سخنرانى، خدمت ايشان رسيدم و پس از معرفى خود اظهار داشتم كه، ما در اصفهان داستانى به واسطه يكى از آشنايان از شما شنيدهايم و اكنون به خدمتتان رسيده و مايل هستم كه آن را از زبان خود شما بشنوم. حاجآقا طوبائى هم به گرمى از ما استقبال نمود و با كمال بزرگوارى و محبت تمام جريان را براى ما نقل كردند و پس از آن نوار كاستى را كه حاوى همان صحبتها بود به ما هديه داد. اصل داستان از اين قرار است:
در دوران هشت سال دفاع مقدس، يك روز شهداى زيادى را براى تشييع به شيراز آورده بودند. تعداد بسيارى از خانوادهها داغدار و مردم عزادار بودند. من براى تسلّاى دل بازماندگان، پيشنهادى به ذهنم رسيد و آن اينكه از علماى شيراز دعوت كنيم كه ضمن آنكه در تشييع جنازه شهدا حضور