اين صفحه اختصاص به طرح پرسش‌ها، شبهات و مسلئلى دارد كه براى شما عزيزان مطرح شده و يا در محيط خانواده، مدرسه دانشگاه يا محل كار شما از آنها صحبت به ميان آمده است؛ چه در موضوع مهدويت وچه در ساير زمينه هاى اعتقادى و اخلاقى. پس دست به كار شويد واز همين حالا پرسش هاى خود را با در ميان بگذاريد.

در مواجهه با بسيارى از اقشار مردم يكى از نخستين پرسش‌هايى كه مطرح مى‌شود اين است كه آيا سرانجام امام مهدى (ع) هم چون پدران بزرگوار خويش به شهادت مى‌رسد يا اينكه به مرگ طبيعى از دنيا مى‌رود؟

در پاسخ اين پرسش بايد گفت كه هر يك از اين دو احتمال مؤيداتى در روايات دارد كه در اينجا به بررسى آنها مى‌پردازيم:

الف) دسته اول‌

از دسته‌اى روايات استفاده مى‌شود كه آن حضرت به مرگ طبيعى از دنيا مى‌رود. روايات زير از آن جمله‌اند:

١. ام سلمه از پيامبر خدا (ص) چنين نقل مى‌كند:

مهدى از خاندان من و از فرزندان فاطمه است .... او در ميان مردم به سنت پيامبرشان عمل مى‌كند، پس هفت سال درنگ مى‌كند و آنگاه از دنيا مى‌رود و مسلمانان بر او نماز مى‌گزارند.[١]

٢. در روايتى كه در تفسير آيه شريفه‌ «ثُمَّرَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ؛ پس از [چندى‌] دوباره شما را بر آنان چيره مى‌كنيم»[٢] از امام صادق (ع) نقل شده در اين زمينه چنين آمده است:

[منظور] خروج [امام‌] حسين (ع) با هفتاد تن از يارانش [در زمان رجعت است‌] در حالى كه كلاه‌خودهاى زرينى كه دو رو دارد بر سر دارند و اعلام كنندگانى به مردم برسانند: اين حسين است كه خارج شده است، تا آنجا كه مؤمنان هيچ شك و ترديد درباره او نكنند و بدانند كه او دجّال و شيطان نيست، و اوست حجّت قائم [به حق‌] در ميان شما و چون معرفت به اينكه آن حضرت همان حسين (ع) است در دل‌هاى شيعيان استقرار يافت، حضرت حجّت را مرگ فرا مى‌رسد و كسى كه آن جناب را غسل مى‌دهد و كفن و حنوط مى‌كند و به خاك مى‌سپارد همان حسين [بن على‌] (ع) خواهد بود. جز وصى و امام هيچكس متصدّى [كار كفن و دفن‌] وصى نشود.[٣]

٣. در روايت ديگرى نيز امام صادق (ع) در پاسخ به اين پرسش كه اولين كسى كه به دنيا رجعت خواهد كرد چه كسى است مى‌فرمايد:

[امام‌] حسين (ع) در پى قائم (ع) خروج مى‌كند ... حسين (ع) به همراه آن گروه از يارانش كه با او به شهادت رسيدند، به پيش مى‌آيد در حالى كه هفتاد پيامبر او را همراهى مى‌كنند، آن گونه كه به همراهى موسى بن عمران فرستاده شدند. قائم (ع) انگشتر خود را به او واگذار مى‌كند. پس حسين (ع) نخستين كسى است كه عهده‌دار غسل و كفن و حنوط آن حضرت مى‌شود و ايشان را در قبر خود قرار مى‌دهد.[٤]

ب) دسته دوم‌

از دسته‌اى ديگرى از روايات كه به طور عام دلالت بر به شهادت رسيدن همه معصومين (ع) مى‌كنند، شايد بتوان استفاده كرد كه امام مهدى (ع) نيز چون پدران بزرگوار خويش به شهادت مى‌رسند. از اين دسته روايات نيز به نمونه‌هايى اشاره مى‌كنيم:

از امام حسن مجتبى (ع) در اين زمينه چنين روايت شده‌