اخلاقش همين است. انگشت روى چيزى نمى‌گذارد، وقتى كه هم گذاشت بايد تا ته آن برود. الآن، اوّل كنفرانس است. خيلى اوّل، چون تازه دارد، دعاى فرج مى‌خواند، اين عادت خوبش را از هيئت ياد گرفته، شب‌هاى جمعه، سينه‌زنى و جمعه‌ها بعد از نماز صبح، دعاى ندبه.

به خصوص كه صداى بمى هم دارد و اين صداى بم، وقتى با حرارت و انگيزه همراه مى‌شود به فضا رنگ و بوى ديگرى مى‌دهد، بى‌خيال امثال حيدرمنش كه در كلاس حضور دارند و الآن رفتند تو حس و حال بچّه‌هاى مثبت.

صداى منصورى در فضاى كلاس همچنان به چرخش در مى‌آيد:

- لطف كنيد يك صلوات ختم كنيد.

و به دنبال اين درخواست، ذكر صلوات به صورت زمزمه خفيفى، به گوش مى‌رسد.

- با كسب اجازه از استاد و شما عزيزان موضوع بحث را برايتان عرض مى‌كنم:

موضوع، تحقيقى هر چند اجمالى درباره پيامبر اعظم (ص) است، كه در ايام ميلاد مبارك آن حضرت هم قرار گرفته‌ايم؛ هرچند همه روزهاى ما متعلق به آن حضرت است. تحقيق ما، درباره سيره عملى نبوى يا اخلاق اجتماعى، نحوه حكومت دارى و اين صحبت‌ها نيست، علتش هم اين است كه راجع به اين مسائل، چه در صدا و سيما و چه در نشريات، بسيار گفته شده است. بماند كه شايد هيچ كدام از ما نتوانسته باشيم حداقل چند حديث از حضرتش را آموخته باشيم و در زندگى خود، آن را پياده كنيم. امّا موضوع تحقيق درباره ارتباط و بيانات پيامبر اعظم (ص) پيرامون شخصيت وصى خاتم، حضرت مهدى (عج) است.

سكوت شيرينى بر فضاى كلاس حكم‌فرما شده، بعضى‌ها جا خورده‌اند، معلوم نيست شايد فكر مى‌كنند، دانشجويان رشته پزشكى؛ براى موضوع آزاد كنفرانس حتى سر كلاس معارف، خيلى موضوع‌هاى ديگرى را مى‌توانستند انتخاب كنند:

مثلًا:

- نحوه راه‌يابى انرژى مثبت (دعا) به روح انسان و ارتباط مستقيم آن با خواب شب.

يا

- چرايى افزايش بى‌رويه رشد قد، در افراد كوتوليسم!؟

يا هزاران موضوع ديگرى كه مى‌تواند واقعيت داشته باشد يا نداشته باشد.

در حال و هواى خودم هستم كه نامه مچاله شده‌اى را از طرف صندلى حيدرمنش دريافت مى‌كنم. عكس‌العملى از خودم نشان نمى‌دهم حتى سرم را براى خواندن خم‌