اى مردم! اين آخرين بارى است كه در چنين اجتماعى، به پا مى‌ايستم؛ پس بشنويد و اطاعت كنيد و در مقابل امر خداوند، پروردگارتان سرتسليم فرود آوريد. زيرا كه خداوند عزّوجلّ صاحب اختيار شما و معبود شماست. بعد از خداوند، رسولش و پيامبرش كه شما را مخاطب قرار داده و بعد از من، على صاحب اختيار شما و امام شما به امر خداوند است و بعد از او، امامت در نسل من از فرزندان اوست تا روزى كه خدا و رسولش را ملاقات خواهيد كرد.

در ادامه فرمود:

حلالى نيست مگر آنچه خدا و رسولش و آنان- امامان- حلال كرده باشند و حرامى نيست مگر آنچه خدا و رسولش و آنان- امامان- بر شما حرام كرده باشند. خداوند عزّوجلّ حلال و حرام را به من شناسانده است و آنچه پروردگارم از كتابش و حلال و حرامش به من آموخته است، به او سپرده‌ام.

اى مردم! او به امر خداوند، امام است. هركس ولايت او را انكار كند، خداوند هرگز توبه‌اش را نمى‌پذيرد و او را نمى‌بخشد. حتمى است بر خداوند كه با كسى كه با او مخالفت نمايد، چنين كند و او را به عذابى شديد تا ابديت و تا آخر روزگار معذّب كند. پس بپرهيزيد از اينكه با او مخالفت كنيد و گرفتار آتشى شويد كه آتشگيره آن، مردم و سنگ‌ها هستند و براى كافران آماده شده است.

اى مردم! به خدا قسم، پيامبران و رسولان پيشين، به من بشارت داده‌اند و من به خدا قسم، خاتم پيامبران و رسولان و حجّت بر همه مخلوقات از اهل آسمان‌ها و زمين‌ها هستم. هر كس در اين مطالب شك كند، مانند كفر جاهليت اوّل، كافر شده است و هر كس در چيزى از اين گفتار من شك كند، در همه آنچه بر من نازل شده، شك كرده است. هركس در يكى از امامان شك كند، در همه آنها شك كرده است و شك‌كننده درباره ما، در آتش است.

اى مردم! على و پاكان از فرزندانم از نسل او، ثقل اصغرند و قرآن ثقل اكبر است. هر يك از اين دو، از ديگرى خبر مى‌دهد و با آن موافق است. آنها از يكديگر جدا نمى‌شوند تا بر سر حوض كوثر، بر من وارد شوند. بدانيد كه آنان، امين‌هاى خداوند بين مردم و حاكمان او در زمين هستند.

بلند كردن اميرالمؤمنين (ع) و معرفى وى به حاضران‌

حضرت با دست‌هاى خود، حضرت على (ع) را بلند كرد و صريحاً فرمود:

اى مردم! اين على، برادر من و وصى من و جامع علم من و جانشين من در امتم است و جانشين من در تفسير كتاب خدا و دعوت‌كننده به آن و عمل‌كننده به آنچه مورد رضاى خداست.

سپس فرمود:

اوست خليفه رسول خدا، اوست اميرالمؤمنين و امام هدايت‌كننده از طرف خداوند، اوست قاتل ناكثين و قاسطين و مارقين به امر خداوند متعال. پروردگارا! به امر تو مى‌گويم، بار الها! دوست بدار هر كس را كه على را دوست بدارد و دشمن على را دشمن بدار. يارى‌كننده او را يارى و خواركننده او را خوار كن. لعنت كن هر كس را كه على را انكار كند و غضب نما بر هر كس كه حقّ على را انكار كند.

و در ادامه فرمود:

آنچه گفتم درباره اين على و فرزندان اين على است.

پيامبر (ص) با اين سخن خود، راه هر گونه شك و شبهه‌اى را بر مكاران و حيله‌گران بست.

اهميت مسئله امامت و تأكيد بر آن‌

در اين قسمت، حضرت بر اين نكته تأكيد كرد كه:

اى مردم! خداوند دين شما را با امامت او كامل كرد. پس هر كس به او و كسانى كه جانشين او از فرزندان من و از نسل او هستند تا روز قيامت و روز رفتن به پيشگاه خداوند عزّوجلّ اقتدا نكند، اعمالش در دنيا و آخرت، از بين مى‌رود و در آتش جاويدان خواهد بود.

كارشكنى منافقان‌

با اشاره به آيه ٤٧ سوره نساء فرمود:

به خدا قسم! از اين آيه گروهى از اصحاب من قصد شده است كه آنها را به اسم و نسب‌