دى ساسى» (silvester de sacy) تأسيس گرديد. پيش‌تر «كمپانى هند شرقى» بريتانيا براى اشغال شبه قاره هند و خارج كردن آن از دست مسلمانان «جامعه آسيايى بنگال»[١] را در سال ١٧٨٤ تأسيس كرده بود و مديريت آن را اسلام‌شناس معروف انگليسى «سر ويليام جونس»(sir William Jones) بر عهده داشت. «ارنست رينان»(Earnest Renan) و «ادوارد ويليام لين»(Edward Willieam Lane) از شرق‌شناسان برجسته انگلستان، شرق‌شناسى و مطالعه درباره اسلام را در راستاى برآورده نمودن خواسته‌هاى قدرت استعمارگر بريتانيا دنبال كردند و به گفته نويسنده معروف ادبيات انگليسى از آمريكا پروفسور ادوارد سعيد شرق‌شناسى يعنى شناختن جوامع شرقى براى زير نفوذ قرار دادن و سپس اشغال كردن اين جوامع‌[٢]. در سال ١٨٣٠ زمانى كه كشور اسلامى الجزاير در شمال آفريقا به دست امپراتور فرانسه ناپلئون اشغال شد، تعداد زيادى از اسلام‌شناسان فرانسوى وى را در اين عمليات نظامى به عنوان مشاور همراهى مى‌كردند.

تعصب عميق ميسيونرهاى مسيحى عليه پيامبر اعظم (ص)

پس از آغاز جنبش رنسانس در اروپا، اين جوامع با مبارزه علنى عليه نفوذ سياسى و اجتماعى كليسا، كاملًا سكولار شده بودند، ليكن مطالعات درباره اسلام به ويژه درباره پيامبر اعظم (ص) بيشتر توسط ميسيونرهاى مسيحى كه تعصّب عميقى عليه اسلام و پيامبر اعظم (ص) داشتند، انجام مى‌گرفت. آنها براى تحريف تعاليم اسلام و زندگانى پيامبر اعظم (ص) نهايت تلاش خود را به كار مى‌گرفتند. از جمله ميسيونرهاى معروف مسيحى مى‌توان از: «لويى ماسينيون»، «دانكن بلاك مك دونالد»، «اسقف مونتگمرى وات»، «اسنوك هاروگرونج»، «ساموئل زوئه مر»، «هانرى لامسن»، «م. ا. پالاسيوس»، «سى. دى. فوكو»، «اسقف كينت كراگ» و «اسقف سر ويليام موير» نام برد.

دانكن بلاك مك دونالد (م ١٩٤٣)، ميسيونر مسيحى متولد اسكاتلند كه زندگى خود را در آمريكا گذراند در كتاب خود، سيماى اسلام اظهار مى‌دارد:

اسلام با هجوم و نفوذ تمدن غرب به زودى متلاشى خواهد شد و ميسيونرهاى مسيحى وظيفه دارند كه مسلمانان جهان را مسيحى نمايند.[٣]

در همين كتاب، وى به ميسيونرهاى مسيحى توصيه مى‌نمايد كه «به اسلام و محمد (ص) مستقيماً حمله نكنيد، فقط بگذاريد كه ايده‌هاى جديد، اساس اسلام را نابود كنند.»[٤]

يكى ديگر از ميسيونرهاى معروف اسكاتلندى اسقف مونتگمرى وات، استاد برجسته اسلام‌شناسى در دانشگاه ادينبورگ است كه در كتاب خود، محمد (ص) در مدينه مى‌نويسد:

ظاهر مى‌شود كه محمد (ص) كوشش نموده اسلام را در قالب دين يهود به وجود آورد.[٥]

وات اصرار مى‌كند كه «اگر يهوديان با محمد (ص) كنار مى‌آمدند اسلام فقط به عنوان يكى از فرقه‌هاى يهود ظاهر مى‌گرديد.»[٦]

در حقيقت اسلام‌شناسان ميسيونر مسيحى فقط يك هدف را تعقيب مى‌كنند و آن اينكه نبوت پيامبر اعظم (ص) و قرآن مجيد را به عنوان وحى الهى تكذيب نمايند.[٧]

چنانكه ياد شد، ميسيونرهاى مسيحى مطالعات درباره اسلام را براى شناخت اين دين انجام نمى‌دهند و مقصد آنان تنها بى‌اعتبار كردن اسلام است. اسلام‌شناسى در چهار قرن گذشته در كشورهاى اروپايى با هدف سلطه نظامى، سياسى، فرهنگى و اقتصادى بر جهان اسلام انجام شده است و اسلام‌شناسان يهودى و مسيحى اروپايى با پژوهش‌هاى خود كوشيده‌اند تا سلطه استعمارگران اروپايى بر جهان اسلام را مشروعيت بخشند.[٨]

از اين رو اسلام‌شناسان در اروپا و آمريكا را مى‌توان «فرزندان قدرت‌هاى امپرياليستى اروپا» دانست كه براى تأمين منافع امپرياليسم، دوست يك‌دل و هم‌زبان قدرتمندان و استعمارگران اروپايى بودند. با گسترش مطالعات اسلام، استعمارگران بهتر مى‌توانستند نقاط قوّت و ضعف مسلمانان را شناسايى كرده، سلطه خود را بر آنها استحكام بخشند. در واقع، هدف اسلام‌شناسى در جهان غرب، هموار كردن هر چه بيشتر زمينه استعمار كشورهاى اسلامى و مسلمانان بوده است.

از آغاز، مطالعات آكادميك درباره اسلام در اروپا بر اين قاعده كلى كه «دشمن خود را بشناس» استوار بوده است و در اين مأموريت، خاورشناسان سكولار و ميسيونرهاى مسيحى به سان دو لبه يك شمشير، با هم كاملًا ارتباط داشته‌اند. از همان زمان از سوى دولت استعمارى بريتانيا چندين مؤسسه تبشيرى براى ترويج مسيحيت در مناطق اشغال شده، مخصوصاً جوامع اسلامى تأسيس گرديده است و ميسيونرهاى مسيحى آشكارا به حركت‌هاى توسعه‌طلبانه اروپا ملحق گرديده‌اند.[٩]

سر ويليام موير، ميسيونر معروف انگليسى، كه چندين كتاب عليه اسلام تأليف كرده، نمونه‌اى زنده از اين قشر است. تمامى تأليفات موير درباره اسلام، تحريف آشكار و آكنده از تهمت‌هاى‌