ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٢ - به ياد «قيصر» فروتن شعر انقلاب

به ياد «قيصر» فروتن شعر انقلاب‌

خبر، تلخ و جانگداز بود: «قيصر امين‌پور بر اثر ايست قلبى چشم از جهان فرو بست»!

آرى، قيصر هم از ميان ما رفت. شاعر توانمند و متعهدى كه نامش با شعر انقلاب و دفاع مقدس پيوندى ناگسستنى دارد. شاعر مهربان و فروتنى كه شاعرانه زندگى كرد و عاشقانه شعر سرود و شعرش بدون هيچ گونه اغراقى، آيينه تمام نماى شخصيت انسانى‌اش بود.

قيصر امين‌پور كه از سرآمدان شاعران انقلاب و دفاع مقدس بود، در دوم ارديبهشت ماه ١٣٣٨ در شهرستان گتوند از توابع شهر شوشتر به دنيا آمد. وى تحصيلات ابتدايى و متوسطه خود را در گتوند و دزفول به پايان برد. سپس به تهران آمد و دكتراى خود را در رشته زبان و ادبيات فارسى از دانشگاه تهران در سال ١٣٧٦ با دفاع از رساله خود با عنوان «سنت و نوآورى در شعر معاصر» كه با راهنمايى دكتر محمدرضا شفيعى كدكنى به سرانجام رسيده بود، اخذ كرد. وى يكى از مؤسسان حوزه انديشه و هنر اسلامى در سال ١٣٥٨ بود.

قيصر در سال ١٣٦٧ سردبير مجله سروش نوجوان شد و از همين سال تا زمان رحلت، در دانشگاه الزهرا (س) و دانشگاه تهران به تدريس اشتغال داشت. در سال ١٣٨٢ نيز به عنوان عضو پيوسته فرهنگستان ادب و زبان فارسى انتخاب شد.

تنفس صبح، در كوچه آفتاب (١٣٦٣)، توفان در پرانتز و منظومه ظهر روز دهم (١٣٦٥)، مثل چشمه، مثل رود (١٣٦٨)، بى‌بال پريدن (١٣٧٠)، آينه‌هاى ناگهان (١٣٧٢)، گل‌ها همه آفتابگردانند (١٣٨٠)، رساله تحقيقى «سُنّت و نوآورى در شعر معاصر» (١٣٨٣) و دستور زبان عشق (١٣٨٦) از آثار چاپ شده اين شاعر توانمند و متعهد انقلاب است.