ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - آن نام پربركت

آن نام پربركت‌

محدّث نورى در كتاب مستدرك نقل كرده، در خبرى وارد شده است:

در قيامت شخصى را مى‌آورند كه نام او «محمّد» است، خداوند تبارك و تعالى به او مى‌فرمايد:

حيا نكردى معصيت مرا نمودى و خود را به نام حبيب من نام نهادى، و لكن من حيا مى‌كنم تو را عذاب كنم چون هم‌نام حبيب من هستى.[١]

و در مجموعه شهيد از كتاب انوار نقل شده كه رسول خدا (ص) فرموده‌اند:

هنگامى كه نام فرزند خود را محمّد گذاشتيد او را احترام كنيد و گرامى بداريد، و در مجالس به او جاى دهيد، و براى او چهره در هم نكشيد.[٢]

هر گروهى كه هنگام مشورت كسى را كه نام او محمّد يا احمد است به حضور بپذيرند و او را در مشورت وارد كنند، آن چه خير است براى آن‌ها پيش مى‌آيد.[٣]

و در هر سفره‌اى كه گسترده شود و بر آن كسى كه نامش احمد يا محمّد است حضور پيدا كند آن خانه در هر روز دو بار مورد تقديس قرار گيرد، يعنى باعث پاكى و مباركى آن‌جا گردد.[٤]

كلينى در كتاب كافى از ابوهارون نقل مى‌كند كه گفت: من در مدينه با امام صادق (ع) همنشينى داشتم، چند روزى خدمت آن حضرت نرسيدم، وقتى به محضرش شرفياب شدم به من فرمود:

اى ابو هارون چند روز است تو را نديده‌ام.

عرض كردم: خداوند به من پسرى مرحمت فرموده است.

فرمود: خدا آن را مبارك گرداند، او را چه ناميدى؟

عرض كردم: او را محمّد نام نهادم.

همين كه آن حضرت نام محمّد را شنيد روى خود را به طرف آسمان آورد و چند بار فرمود: «محمّد، محمّد، محمّد» به اندازه‌اى كه نزديك بود گونه مبارك آن حضرت به زمين‌