ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - ٢ چگونگى تحقق حيات طيبه در عصر ظهور
هر سال با رسيدن بهار جهان آماده استقبال از رستاخيز طبيعت مىشود. زمين و زمان گوش به زنگ اسرافيل بهارند، تا در صور خود بدمد و با دميدنش زمين مرده دگربار زندگى و طراوت يابد؛ درختان به شكوفه بنشينند و انواع گل و ريحان در دشت و دمن برويند.
چه عظمتى است در اين بهار! چه شكوهمند است حيات پس از مرگ و چه زيباست زنده شدن دوباره طبيعت.
به دليل شباهتهاى زيادى كه ميان بهار رستاخيز طبيعت (و قيامت) رستاخيز انسانها وجود دارد، در قرآن كريم و كلمات معصومان: بارها از زنده شدن جهان طبيعت در بهار، هم به عنوان دليل و شاهد و هم به عنوان تذكار و اندرز نسبت به زنده شدن انسانها در روز قيامت ياد شده است.
از جمله در يكى از آيات كريمه قرآن مىخوانيم:
وَ اللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها كَذلِكَ النُّشُورُ.[١]
و خدا همان كسى است كه بادها را روانه مىكند؛ پس [بادها] ابرى را برمىانگيزند، و [ما] آن را به سوى سرزمينى مرده رانديم، و آن زمين را بدان [وسيله]، پس از مرگش زندگى بخشيديم، رستاخيز [نيز] چنين است.
اما بهار يادآور رستاخيز ديگرى نيز هست. رستاخيزى كه هيچ كمتر از قيامت كبرا نيست و در شكوه و عظمت هيچ از زنده شدن مردگان در روز حساب كم ندارد. آرى، اين رستاخيز چيزى جز رويداد عظيم ظهور نيست. رويدادى كه هم نجاتبخش است و هم حياتبخش؛ هم به انسانها زندگى دوباره مىبخشد و هم به جهان طبيعت. از اين روجا دارد كه در آستانه بهار طبيعت، يادى از بهار جانها داشته باشيم. همو كه در زيارت حضرتش خطاب به ايشان مىگوييم:
سلام بر بهار مردمان و خرمىبخش روزگاران.[٢]
١. زندگىبخشى قيام مهدوى در آيات و روايات
بسيارى از روايات به زنده شدن انسان و جهان در پرتو انوار حياتبخش نهضت مهدوى بشارت داده و اين موضوع را يكى از ويژگىهاى بارز اين نهضت برشمردهاند، كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
١. در روايتى كه از محمدباقر (ع) نقل شده، آن حضرت پس از اشاره به آيه شريفه:
بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش زنده مىگرداند. به راستى آيات [خود] را براى شما روشن گردانيدهايم، باشد كه بينديشيد.[٣]
مىفرمايد:
منظور از مردن زمين، كفر ورزيدن اهل آن است و كافر مردهاست، پس خداوند آنرا به [ظهور حضرت] قائم (ع) زنده خواهد كرد. پس او در زمين عدالت مىورزد، زمين را زندهمىسازد و اهل آنرا پساز مرگشان زنده مىكند.[٤]
٢. چگونگى تحقق حيات طيبه در عصر ظهور
در كنگره قرآنى افزون بر زندگى دنيا و زندگى آخرت، نوع ديگرى از زندگى وجود دارد كه قرآن كريم از آن با تعبير «حيات طيبه» يا «زندگى پاكيزه» ياد كرده است. اين نوع زندگى، زندگىاى حقيقى است كه آثار و پيامدهاى بسيار ارزشمندى براى انسان درپى دارد، كه بخشى از آن در همين دنيا و بخشى ديگر در جهان آخرت آشكار مىشود.
به اعتقاد ما آن زندگى كه وعده تحقق آن در عصر ظهور داده شده، چيزى جز همين نوع حيات كه در قرآن از آن به «حيات طيبه» تعبير شده و ويژگىها و آثارش در اينجا بيان شد، نيست.
در آن عصر همه مردمان يا بخش زيادى از آنها، به مدد ظهور و حضور امام عصر (ع) از اين نوع زندگى بهره مىشوند و آثار آن كه به تعبير علامه طباطبايى نور، كمال، توانايى، عزت و سرور وصف ناشدنى است،[٥] شامل حال آنها مىگردد و توانمندىهاى ناشى از آن نصيب همه اهل ايمان مىگردد.
براى روشن شدن اين مطلب كه چگونه با ظهور امام مهدى (ع) حيات طيبه محقق مىشود لازم است مقدماتى را يادآور شويم:
٣- ١. آب منشأ و سرچشمه حيات: قرآن كريم از يك سوع «آب» را به عنوان اصل حيات و مبدأ پيدايش زندگى بر كره خاكى معرفى كرده، مىفرمايد:
... وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍ.[٦]
و هرچيز زندهاى را از آب پديد آورديم.
و از سوى ديگر نزول آب (باران) از آسمان را مايه زنده شدن دوباره زمين دانسته، مىفرمايد:
وَ اللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ.[٧]
و خدا از آسمان آبى فرود آورد و با آن زمين را پس از مردنش زنده گردانيد، قطعاً در اين [امر] براى مردمى كه شنوايى دارند، نشانهاى است.
و سرانجام در آيهاى ديگر، آراسته شدن زمين به زيور گياهان را ناشى از درآميختن نزولات آسمانى با آنها دانسته، مىفرمايد:
إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ ....[٨]
در حقيقت، مَثَل زندگى دنيا بسان آبى است كه آنرا از آسمان فروريختيم، پس گياه زمين- از آنچه مردم و دامها مىخورند- با آن درآميخت، تا آنگاه كه زمين پيرايه خود را برگرفت و آراسته گرديد ....