ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٦ - دست در دست خورشيد
دست در دست خورشيد
حاج على بغدادى از سلسله سعادتمندان و نيكبختان و بختيارانى بوده است كه بر اثر خلوص نيّت و پاكى طينت در طى جريانى شيرين و دلنشين موفق به زيارت جمال دلآراى ولى امر، ناموس دهر و امام عصر (ع) مىشود. قضيه تشرف اين مرد خدا را اولين بار خاتم المحدثين مرحوم حاج ميرزا حسين طبرى نورى استاد مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى صاحب مفاتيحالجنان در رساله جنّة المأوى و به دنبال آن در نجم الثاقب[١] خود آورده و شاگرد وى مرحوم محدّث قمى نيز اين واقعه را در كتاب شريف مفاتيحالجنان[٢] بعد از زيارت كاظمين (ع) آورده است.
كتابهايى كه بعد از نجفالثاقب در حوزه مهدويّت به رشته نوشته درآمدهاند مانند عبقرى الحسان[٣] مرحوم آيتالله نهاوندى عموماً و عمدتاً متذكّر اين واقعه شدهاند. بيشتر خوانندگان با اين حكايت از طريق مفاتيحالجنان آشنا هستند و نام حاج على بغدادى را در آنجا ديده و احياناً مطالعه كردهاند.
مرحوم «محدّث نورى» كه اين واقعه را در دو كتاب خود آورده اين قصه و قضيه را شخصاً از زبان «حاجعلى» شنيده و او را به اوصاف و القابى مانند صالح، صفى، متّقى مىستايد و مىنويسد:
از سيماى او آثار صدق و صلاح به نحوى آشكار بود كه همه حاضران يقين به صدق واقعه او پيدا كردند و همگان حكايت او را «متقن» و «صحيح» مىدانند.
علّامه نورى به خاطر وسواسى كه در نقل تشرفات و مكاشفات داشته با درد سر فراوان و واسطههايى «حاجى» را مىيابد و داستان را از زبان او مىشنود و آن را مكتوب مىكند كه جريان ديدار او با حاج على بغدادى در نجمالثاقب آورده