ماهنامه موعود
(١)
شماره هفتاد و چهارم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
پرواز با يك بال
٢ ص
(٤)
در آستانه بهار
٤ ص
(٥)
فصل تقسيم گل و گندم و لبخند
٦ ص
(٦)
پر مى كشم
٧ ص
(٧)
آب و آيينه
٧ ص
(٨)
تا بهار خواهم مرد
٨ ص
(٩)
نسيم يار
٨ ص
(١٠)
از ميان خبرها
٩ ص
(١١)
نسل كشى سادات در يمن و سكوت شيعيان
٩ ص
(١٢)
افشاى نقش رژيم صهيونيستى در مسلح كردن تروريست ها در عراق
٩ ص
(١٣)
ظهور هم زمان «مسيح، ضدمسيح و خدا» در امريكا
١٠ ص
(١٤)
جمع آورى كتب شيعى در جمهورى آذربايجان
١٠ ص
(١٥)
اولين عقب نشينى دولت بحرين در برابر خواسته هاى شيعيان اين كشور
١٠ ص
(١٦)
نگرانى از وقوع جنگ مذهبى در منطقه خليج فارس
١٠ ص
(١٧)
اعلام ارتداد پيروان فرقه ضاله بهائيت
١٠ ص
(١٨)
توطئه جديد يهود پيدا شدن قبر مسيح، پسرش و مريم مجدليه
١١ ص
(١٩)
ممانعت كويت از ورود يك كتاب شيعى به اين كشور
١١ ص
(٢٠)
چگونه يك جنگجوى صليبى تربيت كنيم
١١ ص
(٢١)
همچنان مظلوم
١٢ ص
(٢٢)
معرفى امام حسن عسكرى (ع)
١٢ ص
(٢٣)
عبادت امام حسن عسكرى (ع)
١٢ ص
(٢٤)
فعاليت هاى سياسى امام حسن عسكرى (ع)
١٢ ص
(٢٥)
شهادت جان سوز
١٢ ص
(٢٦)
امام حسن عسكرى (ع) در بيان دشمن
١٢ ص
(٢٧)
عزّت امامان، امرى آسمانى
١٣ ص
(٢٨)
سامراء، همچنان مظلوم
١٣ ص
(٢٩)
امام مهدى (ع) و چشمه زندگى
١٤ ص
(٣٠)
شرق شناسى و شرق شناسان 1
١٨ ص
(٣١)
معرفى كتاب جلوه هاى لاهوتى
٢٣ ص
(٣٢)
خواندنى هاى جوانان ديروز (سير اسلام در اروپا)
٢٤ ص
(٣٣)
كليساهاى مخالف مسيحيت صهيونيستى
٢٧ ص
(٣٤)
خاورشناسان و ترجمه قرآن
٣٠ ص
(٣٥)
شعر و ادب
٣٣ ص
(٣٦)
آغاز امامت خاتم الاوصياء (ع)
٣٣ ص
(٣٧)
مولاى من!
٣٥ ص
(٣٨)
شناخت امام
٣٦ ص
(٣٩)
بهار در بهار
٤١ ص
(٤٠)
1 زندگى بخشى قيام مهدوى در آيات و روايات
٤٢ ص
(٤١)
2 چگونگى تحقق حيات طيبه در عصر ظهور
٤٢ ص
(٤٢)
3 آثار تحقق حيات طيبه
٤٣ ص
(٤٣)
دست در دست خورشيد
٤٦ ص
(٤٤)
در حريرى از نور
٥١ ص
(٤٥)
آن نام پربركت
٥٢ ص
(٤٦)
غرب، تلويزيون و فرهنگ
٥٤ ص
(٤٧)
خاطرات يك جاسوس
٥٩ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٣ - ٣ آثار تحقق حيات طيبه

همه اين آيات دلالت بر اين دارند كه آغاز و استمرار زندگى انسان‌ها و ديگر موجودات در زمين بدون وجود آب امكان‌پذير نبوده و نخواهد بود.

٣- ٢. تشبيه امامان معصوم: به آب: در تعدادى از روايات، امامان معصوم: به آب تشبيه شده‌اند، از جمله در رواياتى كه در تأويل اين آيه شريفه:

قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ‌.[١]

بگو: به من خبر دهيد، اگر آب [آشاميدنى‌] شما [به زمين‌] فرو رود، چه كسى آب روان برايتان خواهد آورد؟

از امام موسى بن جعفر (ع) نقل شده است، مى‌خوانيم:

إذا فقدتم إمامكم فلم تروه فماذا تصنعون.[٢]

هرگاه امامتان را نيابيد و او را نبينيد چكار خواهيد كرد؟

اذا غاب عنكم إمامكم فمن يأتيكم بإمام جديد.[٣]

هرگاه امامتان از نظرتان غايب شود، چه كسى امام جديدى برايتان خواهد آورد؟

همچنين در روايت ديگرى كه از امام على بن موسى‌الرضا (ع) در ذيل همين آيه شريفه وارد شده، آمده است:

مأواكم أبوابكم أى الأئمّة و الأئمّة أبواب الله بينه و بين خلقه.[٤]

«آب شما» ابواب شما، يعنى امامان هستند، امامان ابواب الهى بين او و بين آفريدگان اويند.

با توجه به روايات ياد شده مى‌توان گفت:

همچنان كه خداوند، آب را مايه حيات مادى انسان‌ها قرار داده و تنها به وسيله نزول باران رحمت‌الهى است كه زمين مرده و گياهان خشكيده روح و حيات تازه‌اى مى‌يابند، امامان معصوم: را نيز مايه حيات معنوى آنها قرار داده و تنها به بركت وجود آنهاست كه آدميان مى‌توانند از زندگى پاكيزه معنوى بهره‌مند شوند.

٣- ٣. عصر ظهور، عضر تجلّى كامل ولايت: با مشخص شدن نقش امامان معصوم: در تحقق حيات معنوى انسان‌ها مى‌توان به تصورى روشن از چگونگى تحقق حيات طيبه در عصر ظهور رسيد. توضيح آنكه در اين عصر كه عصر تجلى كامل ولايت الهى است، خداوند متعال به بركت وجود ولى‌اللَّه الاعظم- ارواحناله الفداء- همه حجاب‌ها و موانعى را كه پيش روى انسان‌ها وجود دارد برمى‌دارد و آنها را به مراتب بالاى ادراك، آگاهى و ايمان نائل مى‌سازد تا جايى كه همه مظاهر شرك، كفر، گناه، ظلم، بى‌عدالتى از زمين رخت برمى‌بندد و انسان‌ها مستغرق در ياد و نام خداوند مى‌شوند. اينجاست كه آن حيات پاكيزه كه انسان‌ها قرن‌ها به دنبالش بودند، محقق شده و آدمى امكان نيل به مراتب عالى كمال را پيدا مى‌كند.

برخى از رواياتى كه در آنها به نقش محورى ولى خدا در تحولات عصر ظهور اشاره شده به شرح زير است:

١. در نخستين روايت، امام باقر (ع) به نقش حضرت مهدى (ع) در رشد عقلانى و ارتقاى درك انسان‌ها اشاره كرده، مى‌فرمايند:

هنگامى كه قائم ما به پاخيزد خداوند دستش را بر سر بندگان مى‌گذارد و بدين‌وسيله عقل‌هاى آنها افزايش يافته و خردهاى‌] خُلق‌هاى [آنها به كمال مى‌رسد.[٥]

٢. در روايت بعدى كه از رسول گرامى اسلام (ص) نقل شده است، محوريت عبوديت خداوند در عصر ظهور و برطرف شدن همه خوى و خصلت‌هاى حيوانى مورد توجه قرار گرفته و تأكيد شده كه همه اين آثار به بركت وجود حجت خدا، حضرت مهدى (ع) است:

خداوند به وسيله مهدى براى امت گشايش حاصل مى‌كند. او دل‌هاى بندگان را با عبادت پر مى‌كند و عدالتش را بر آنها دامن‌گستر مى‌سازد. خداوند به وسيله او دروغ و دروغگويى را ريشه‌كن مى‌كند و روزگار سخت و دشوار را از بين مى‌برد و طوق ذلت و بردگى را از گردن شما برمى‌دارد.[٦]

٣. و سرانجام در آخرين روايت، امام رضا (ع) به اين مطلب كه خداوند در عصر ظهور به وسيله امام مهدى (ع) زمين را از همه مظاهر ظلم و جور پيراسته مى‌سازد، اشاره كرده، مى‌فرمايد:

خداوند به وسيله قائم، جهان را از هرگونه ناروايى پاكيزه و از هرگونه ستم پيراسته مى‌سازد ... آنگاه كه او قيام كند، زمين به نور پروردگارش روشن مى‌شود، ميزان عدل را در ميان مردم برپا مى‌سازد و هيچكس به ديگرى ستم روا نخواهد داشت.[٧]

بر اين اساس مى‌توان گفت كه تحقق حيات پاكيزه و معنوى در عصر ظهور چيزى جز اثر تجلى ولايت ولى‌اللَّه بر زمين نيست و همه آنچه در اين عصر محقق مى‌شود تنها از بركت وجود ايشان است، كه چون آبى زلال سرزمين‌هاى تفتيده جان آدميان را روح و حيات تازه‌اى مى‌بخشد.

٣. آثار تحقق حيات طيبه‌

حال مى‌خواهيم ببينيم كه اين زندگى جديد چه آثار و پيامدهايى بر جهان پيرامون انسان‌ها برجاى مى‌گذارد و با حاكميت آن چه تحولى در جهان طبيعت رخ مى‌دهد.

براى روشن شدن اين موضوع ابتدا لازم است كه نگاهى داشته باشيم به برخى از آياتى كه در آنها به نوعى رابطه حيات معنوى و مادى انسان‌ها و تأثير تقوا و پاكدامنى بر افزايش بهره‌مندى آدميان از نعمت‌هاى اين جهان، اشاره شده است:

١. در نخستين آيه، خداوند متعال به صراحت تمام اعلام مى‌كند كه اگر مردم آنچنان كه بايد ايمان آورده و پرهيزكارى پيشه مى‌كردند، دروازه‌هاى بركت آسمان و زمين بر آنها گشوده مى‌شد: