ماهنامه موعود
(١)
شماره پنجاهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
انقلاب زمينه ساز
٢ ص
(٤)
پا به پاى غدير
٥ ص
(٥)
از ميان خبرها
٦ ص
(٦)
اميرالمؤمنين دارنده سنتهاى انبياى پيشين عليه السلام
٨ ص
(٧)
فصل انسانيت
١٣ ص
(٨)
وفا به پيمان؛ فلسفه غدير، شرط ظهور
١٤ ص
(٩)
گشايش در انتظار است
١٩ ص
(١٠)
احتجاج امام على عليه السلام به آيه ولايت
٢٠ ص
(١١)
مقدّمه
٢٠ ص
(١٢)
الف) منابع اهل سنت
٢١ ص
(١٣)
ب) منابع شيعه
٢٣ ص
(١٤)
1 مناشده يوم الشورى
٢٤ ص
(١٥)
2 مناشده با ابوبكر
٢٤ ص
(١٦)
3 مفاخره قريش
٢٤ ص
(١٧)
4 مذاكره با مهاجران و انصار
٢٥ ص
(١٨)
5 مناظره با ملحدان
٢٥ ص
(١٩)
6 پاسخ پرسشگران
٢٦ ص
(٢٠)
نثار فاطمه در جشن غدير
٢٧ ص
(٢١)
تو بودى و آفتاب بى پايان نجف
٢٨ ص
(٢٢)
5 گسترش خشونت
٣١ ص
(٢٣)
6 مرگ عاطفه و مهر و محبت
٣٣ ص
(٢٤)
7 رواج همجنس بازى
٣٤ ص
(٢٥)
7 افزايش حجم و سرعت سفرها
٣٥ ص
(٢٦)
8 پيروى از شيطان
٣٦ ص
(٢٧)
گلبانگ
٣٨ ص
(٢٨)
امتزاج آسمان و خاك
٣٨ ص
(٢٩)
پايگاه دانش
٣٨ ص
(٣٠)
غدير، امام آبها
٣٩ ص
(٣١)
شوق وصال
٤٠ ص
(٣٢)
اى بهار قلبها
٤٠ ص
(٣٣)
زيارتگه عشاق
٤٠ ص
(٣٤)
بى حضور سبز تو بى حضور سبز تو
٤٠ ص
(٣٥)
فردا روز خورشيد است
٤١ ص
(٣٦)
شمارش معكوس براى تخريب مسجدالاقصى
٤٢ ص
(٣٧)
نومحافظه كاران براى غارت آمده اند
٤٥ ص
(٣٨)
اتحاد نظامى بنيادگرايان مسيحى و فرقه هاى يهودى در توطئه چينى براى تخريب مسجدالاقصى
٤٦ ص
(٣٩)
با گفتار نمى توان
٥٠ ص
(٤٠)
حكايت نيكبختان
٥٦ ص
(٤١)
تجديد ارادت
٥٨ ص
(٤٢)
نظريه اختيارى بودن ظهور
٦٢ ص
(٤٣)
پژوهشى درباره زيارت جامعه
٦٨ ص
(٤٤)
1 درآمد
٦٨ ص
(٤٥)
2 زيارتهاى جامعه و وجه تسميه آنها
٦٨ ص
(٤٦)
3 نسبت اين زيارتها با يكديگر
٧٠ ص
(٤٧)
4 داورى مجلسى دوم درباره اين زيارتها
٧١ ص
(٤٨)
كجاست فصل رهايى؟
٧٢ ص
(٤٩)
پرسش و پاسخ
٧٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - با گفتار نمى توان

و توجه به امور دينى لازمه زندگى مردم است و تجلى اين امر در قضيه امام زمان، ارواحناله الفداء، است كه چكيده تمام مباحث دين در همين يك نقطه و نكته است كه اين دين روزى از روزها عالم را در اختيار خواهد گرفت و همه افراد اجتماع را تربيت خواهد كرد و اگر افرادى در گذشته بودند و در حال هستند كه مردم را نسبت به دين دچار ترديد مى‌كنند با اين مباحث به شبهه‌افكنيهاى واهى و سست آنان جواب داده مى‌شود انگيزه‌ها در اذهان مردم محكم مى‌شود. طبعاً در زندگى شخصى افراد هم غير از عنوان اجتماعى تأثيرات بسيار دارد؛ چرا كه افرادى كه متوجه امام زمان عليه السلام بشوند در زندگى شخصى خودشان بركاتى را احساس مى‌كنند كه آنها را به يك حال و هواى ديگرى مى‌كشاند كه ازآن گرفتاريها و مشكلاتى كه معمولًا براى آنها و براى هر كسى هست راهى براى نجات وخلاصى پيدا مى‌كنند.

از چه راهى مى‌توان اين مطالب را در جامعه و در ميان افراد عملى كرد؟

ما با گفتار تنها نمى‌توانيم در جامعه موج و تغيير ايجاد كنيم بلكه بايد توأم با عمل و رفتار مناسب باشد يعنى چنانچه ما مى‌گوييم وقتى امام زمان عليه السلام ظهور مى‌كنند وضع اقتصادى مردم بهبود پيدا مى‌كند مى‌بايست اين مطلب را از همين الان در حس و رفتار مردم نشان بدهيم. مثلًا با تأسيس صندوقهاى قرض الحسنه و يا تقويت و تشويق قرضهاى شخصى به طورى كه اغنيا نسبت به فقرا اين احساس را داشته باشند كه حضرت على عليه السلام فرمودند: وشاركوهم فى اموالكم كه نه تنها كمك ناچيزى به فقرا بكنيد بلكه آنها را شريك اموالتان بدانيد يعنى فقرا واقعاً حقى در اموال اغنيا دارند. اين را بايد افراد فقير در جامعه احساس بكنند و بفهمند كه اين مطلب حقيقت و واقعيت است ولى بسته به رفتار ماست كه تعاطف و همكاريمان نسبت به ديگران چگونه باشد. و الّا صرف اين‌كه ما حرف بزنيم و كتاب و مقاله بنويسيم و منبر برويم كفايت نمى‌كند و بايد در امور اقتصادى، فرهنگى خانوادگى و جهات مختلفى كه در جامعه مطرح است ما اين مسئله را به طور عينى براى مردم واضح و نمايان كنيم كه‌توجه به امام زمان عليه السلام چه موفقيتهايى براى انسان ايجاد مى‌كند.

براى كسانى كه مى‌خواهند در اين طريق قدم بگذارند چه توصيه‌هايى داريد؟

ابتدا بايد توسل زياد به حضرت داشته باشند كه توسل به حضرت بهترين وسيله است براى جلب عنايت ايشان و توسل بايد به طور مستمر باشد نه اين‌كه انسان از توسل به حضرت خسته و ملول بشود همانطور كه اشاره كردم در مرحله عمل هم بايد رفتار طورى باشد كه امام زمان عليه السلام او را بپسندند و بپذيرند و الّا چنانكه رفتار و گفتار او با هم متفاوت باشند نه تنها موفق نخواهد شد كه بدتر مايه سقوط شديدتر او خواهد گشت ولو از نظر ظاهر هم رسم و نام و عنوانى از او ظاهر بشود و مثلًا يك امور دنيوى از براى‌