ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٠ - با گفتار نمى توان
با گفتار نمى توان
مصاحبه با حجت الاسلام سيد مهدى حائرى قزوينى
طفاً مختصرى از زندگى و سوابق علمى و فرهنگى خود را براى خوانندگان موعود بيان فرماييد.
در سال ١٣٣٤ شمسى در كربلا متولد و از ده سالگى به سلك اهل علم و طلبگى وارد شدم. در كربلا خدمت استادان بزرگى كه مقدمات و سطوح را تدريس مىكردند مثل مرحوم شيخ جعفر رشتى و دايىام مرحوم آسيد محمد رضا حايرى طبسى تلمذ كردم و بعد در حدود سال ٤٩، ٥٠ شمسى درآن زمان كه ايرانيها را از عراق بيرون مىكردند همراه مرحوم والد به ايران آمديم و در قزوين ساكن شديم. در قزوين هم خدمت اساتيد بزرگى مثل مرحوم آيت الله صامت، مرحوم آيت الله شريعتمدارى و مرحوم آيت الله سيد عباس ابوترابى و حضرت آيت الله مظفرى، كه الآن در قيد حياتند، و بعضى بزرگان ديگر دروس حوزوى را ادامه دادم. بعد براى ادامه تحصيلات و شركت در درس خارج به قم آمدم و در درس اساتيد و علماى بزرگى مثل مرحوم آيت الله شيخ مرتضى حائرى و مرحوم آيت الله سيد محمد روحانى تلمذ كردم و الآن هم در خدمت آيت الله سيد محمد على ابطحى تحصيلات خودم را ادامه مىدهم. در خلال اين مدت به منبر و نوشتن هم اشتغال داشتهام.
فعاليتهاى خود را در حوزه فرهنگ مهدوى از كى شروع كرديد؟
نوشتن درباره ايشان را از حدود سال ٥٩ شروع كردم. يك شب چهارشنبهاى به مسجد جمكران مشرف شده بودم. آنجا يك مرتبه به نظرم رسيد كه