ماهنامه موعود
(١)
شماره پنجاهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
انقلاب زمينه ساز
٢ ص
(٤)
پا به پاى غدير
٥ ص
(٥)
از ميان خبرها
٦ ص
(٦)
اميرالمؤمنين دارنده سنتهاى انبياى پيشين عليه السلام
٨ ص
(٧)
فصل انسانيت
١٣ ص
(٨)
وفا به پيمان؛ فلسفه غدير، شرط ظهور
١٤ ص
(٩)
گشايش در انتظار است
١٩ ص
(١٠)
احتجاج امام على عليه السلام به آيه ولايت
٢٠ ص
(١١)
مقدّمه
٢٠ ص
(١٢)
الف) منابع اهل سنت
٢١ ص
(١٣)
ب) منابع شيعه
٢٣ ص
(١٤)
1 مناشده يوم الشورى
٢٤ ص
(١٥)
2 مناشده با ابوبكر
٢٤ ص
(١٦)
3 مفاخره قريش
٢٤ ص
(١٧)
4 مذاكره با مهاجران و انصار
٢٥ ص
(١٨)
5 مناظره با ملحدان
٢٥ ص
(١٩)
6 پاسخ پرسشگران
٢٦ ص
(٢٠)
نثار فاطمه در جشن غدير
٢٧ ص
(٢١)
تو بودى و آفتاب بى پايان نجف
٢٨ ص
(٢٢)
5 گسترش خشونت
٣١ ص
(٢٣)
6 مرگ عاطفه و مهر و محبت
٣٣ ص
(٢٤)
7 رواج همجنس بازى
٣٤ ص
(٢٥)
7 افزايش حجم و سرعت سفرها
٣٥ ص
(٢٦)
8 پيروى از شيطان
٣٦ ص
(٢٧)
گلبانگ
٣٨ ص
(٢٨)
امتزاج آسمان و خاك
٣٨ ص
(٢٩)
پايگاه دانش
٣٨ ص
(٣٠)
غدير، امام آبها
٣٩ ص
(٣١)
شوق وصال
٤٠ ص
(٣٢)
اى بهار قلبها
٤٠ ص
(٣٣)
زيارتگه عشاق
٤٠ ص
(٣٤)
بى حضور سبز تو بى حضور سبز تو
٤٠ ص
(٣٥)
فردا روز خورشيد است
٤١ ص
(٣٦)
شمارش معكوس براى تخريب مسجدالاقصى
٤٢ ص
(٣٧)
نومحافظه كاران براى غارت آمده اند
٤٥ ص
(٣٨)
اتحاد نظامى بنيادگرايان مسيحى و فرقه هاى يهودى در توطئه چينى براى تخريب مسجدالاقصى
٤٦ ص
(٣٩)
با گفتار نمى توان
٥٠ ص
(٤٠)
حكايت نيكبختان
٥٦ ص
(٤١)
تجديد ارادت
٥٨ ص
(٤٢)
نظريه اختيارى بودن ظهور
٦٢ ص
(٤٣)
پژوهشى درباره زيارت جامعه
٦٨ ص
(٤٤)
1 درآمد
٦٨ ص
(٤٥)
2 زيارتهاى جامعه و وجه تسميه آنها
٦٨ ص
(٤٦)
3 نسبت اين زيارتها با يكديگر
٧٠ ص
(٤٧)
4 داورى مجلسى دوم درباره اين زيارتها
٧١ ص
(٤٨)
كجاست فصل رهايى؟
٧٢ ص
(٤٩)
پرسش و پاسخ
٧٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٦ - اتحاد نظامى بنيادگرايان مسيحى و فرقه هاى يهودى در توطئه چينى براى تخريب مسجدالاقصى

اتحاد نظامى بنيادگرايان مسيحى و فرقه هاى يهودى در توطئه چينى براى تخريب مسجدالاقصى‌

گريس هالسل‌

ف. شفيعى سروستانى‌

طى سه دهه اخير، «گرشون سلومون»[١]، اسراييلى ستيزه‌جو، كه مديريت سازمانى را برعهده دارد كه به نابودى مقدس‌ترين زيارتگاه مسلمانان اختصاص داده شده، يورشهاى مسلحانه متعدد افراطيون صهيونيست به مناطق اسلامى حرم شريف مسجدالاقصى و قبّةالصخره را هدايت كرده است.

تا كنون هيچ مقام سياسى اسراييلى، عليه تجاوزهاى انجام شده به مسجدى كه براى يك ميليارد مسلمان سراسر جهان مقدس است، اعتراضى نكرده است. علاوه بر اين هيچيك از خاخامهاى اسراييلى اين عملياتها را محكوم نكرده‌اند. در واقع بسيارى از يورشها، از زمان شروع‌شان در سال ١٩٦٧، با هدايت خاخامهاى يهودى صورت مى‌گيرند.

من اولين بار زمانى كه در سال ١٩٧٩، به اورشليم مسافرت كردم از نيت نزاع‌طلبان اسراييلى براى نابودى مسجد آگاه شدم. ساعتها با «بابى براون»[٢]، آمريكايى نسل سوم اهل بروكلين، كه به اسراييل مسافرت كرد وفوراً تبعه آن كشور گرديد و زمينهاى فلسطينيان را غصب كرد تا مناطق غير قانونى يهودى‌نشين را برپا كند صحبت كردم. او به من گفت: «مسجد بايد نابود شود، اين محل لكه ننگى در سرزمين ماست.»

يهوديان جنگ‌طلب، مانند براون و سلومون، خواستار اورشليمى خالص، عارى از حضور هر يك از پيروان ديگر اديان الهى يا زيارتگاههاى آنها هستند. جاى شگفتى اينجاست كه ميليونها مسيحى پروتستان در آمريكا، با اين نقشه يهودى موافقند و از نظر مالى از آن حمايت مى‌كنند.

اسراييليان نزاع‌طلب و مسيحيان هواخواه، گرچه در هدف با يكديگر متحدند اما برنامه‌هاى بلندمدت متفاوتى براى رسيدن به آن دارند.

يهوديان مادى‌گرايى چون «استنلى گلدفوت»[٣]، يكى از عوامل فعال در انفجار سال ١٩٤٦ هتل «كينگ‌ديويد»- كه منجر به كشته شدن حدود يكصد مسيحى، مسلمان و يهودى غير نظامى گرديد- به دلايل سياسى خواستار تخريب مسجد مى‌باشند. ديگر يهوديان معتقدند كه ساخت معبد بر روى خاك اماكن اسلامى، طليعه ظهور مسيح موعود است.

شمار رو به گسترشى از مسيحيان اين تفكر را پذيرفته‌اند كه: «اسراييل در تمام طول تاريخ در مركز صحنه قرار دارد». آنها مى‌گويند خداوند مراحل زمانى متعددى را تدبير كرده است. از جمله تجمع يهوديان‌