٣ مارس ١٩٧١: گرشون سلومون هدايت گروه «پيروان با ايمان معبد» را به دست مى‌گيرد. آنها بعد از درگيرى با پاسداران فلسطينى بيرون رانده مى‌شوند. سه سال بعد (سوم مارس ١٩٧٤) سلومون دوباره به مسجد حمله‌ور مى‌شود. او بار ديگر در ١٤ جولاى ١٩٧٨ رهبرى يهوديان جنگ‌طلب را به دست مى‌گيرد. در اين مرحله فلسطينيان اعتراض مى‌كنند و سربازان اسراييلى با پرتاب گاز اشك‌آور به سركوبى آشوب مى‌پردازند.

١٠ آگوست ١٩٨٠: سيصد متعصب يهودى پيرو «گاش امونيم» با سلاحهاى سنگين بر پليس فلسطين غلبه مى‌كنند و به منطقه يورش مى‌برند. اما بعد متفرق مى‌گردند. يك ماه بعد (١٥ سپتامبر ١٩٨٠) اين گروه با همدستى استنلى گلدفوت و گروه مؤمنان معبد دوباره وارد مناطق مسجد مى‌شوند و بعد از نزاع و كشمكش با پليس بيرون رانده مى‌گردند.

١١ آوريل ١٩٨٢: «آلن گودمن»، تبعه اسراييلى با پاسپورت آمريكايى، با تفنگ ام. ١٦ به مسجدالاقصى حمله مى‌كند و نمازگزاران را هدف قرار مى‌دهد و دو فلسطينى را كشته و ديگران را زخمى مى‌گرداند. در نوامبر ١٩٩٧، دولت اسراييل گودمن را آزاد ساخت. گودمن نيز بدون هيچگونه اظهار تأسفى اعلام كرد:

«من مأموريتم را انجام دادم.»

٢٥ جولاى ١٩٨٢: «يوئل لرنر»[١]، عضو جنبش «كچ»[٢] با هدف آتش‌افروزى و تخريب قبةالصخره به اين منطقه حمله كرد.

١٠ مارس ١٩٨٣: افراطيان مسلح «گاش اموينم» در تلاش براى غلبه بر نگهبانان امنيتى مسجد از ديوارهاى آن بالا رفته و مسجد را تصرف مى‌كنند. آنها مقادير زيادى مواد منفجره، مسلسل و هفت‌تير در اختيار داشتند. بيست و نه نفر مسؤوليت اين عمليات را پذيرفتند.

٢١ سپتامبر ١٩٨٣: دادگاه اسراييل ٢٩ يهودى تروريست را- كه شش ماه قبل به مسجد حمله كرده بودند- تبرئه كرد.

٢٧ ژانويه ١٩٨٤: در يكى از بزرگ‌ترين توطئه‌هاى صورت گرفته براى آتش‌سوزى و نابودى مسجد، تروريستهاى يهودى، مجهز به ١١٤ كيلوگرم مواد منفجره شامل چندين نارنجك، جعبه ديناميت و ١٢ خمپاره تلاش مى‌كنند تا مسجد را به آتش بكشند و نابود سازند. آنها تحت رهبرى خاخام «موشه لوينگر»،