قرآن كريم نور افشانى كرد و چه بسا كه اين تحول و دگرگونى، در مشرق زمين و سپس در مغرب و اقطار عالم تحقق يابد: «وليس من‌الله بمستنكر» كه دهر را در ساعتى بگنجاند و جهان را به مستضعفان، اين وارثان ارض بسپارد و آفاق را به جلوه الهى ولى الله الاعظم، صاحب‌العصر- أرواحنا له الفداء- روشن فرمايد و پرچم توحيد و عدالت الهى را در عالم بر فراز كاخهاى سپيد و سرخ مراكز ظلم و الحاد و شرك به اهتزاز درآورد. «وَما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ»[١].

چنان‌كه از اين بيانات نيز برمى‌آيد، امام راحل (ره) تنها به سرنگونى رژيم شاهنشاهى و حتى استقرار يك نظام حكومتى در ايران، براساس همه الگوهاى رايج در دنيا، نمى‌انديشيد، او در انديشه چيزى فراتر از اينها بود. او انقلاب اسلامى را نقطه آغاز انقلاب جهانى اسلام، به رهبرى حضرت بقيةالله الاعظم- أرواحنا له الفداء- مى‌دانست و از همين رو همواره به مسئولان نظام گوش‌

زد مى‌كرد كه مبادا پرداختن به امور خرد و كوچك شما را از هدف بزرگ انقلاب اسلامى غافل كند:

مسئولان ما بايد بدانند كه انقلاب ما محدود به ايران نيست. انقلاب مردم ايران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچمدارى حضرت حجت- أرواحنا له الفداء- است- كه خداوند بر همه مسلمانان و جهانيان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد- مسائل اقتصادى ومادى اگر لحظه‌اى مسئولين را از وظيفه‌اى كه برعهده دارند منصرف كند، خطرى بزرگ و خيانتى سهميگن را به دنبال دارد. بايد دولت جمهورى اسلامى تمامى سعى و توان خود را در اداره هر چه بهتر مردم بنمايد، و اين بدان معنا نيست كه آنها را از اهداف عظيم انقلاب كه ايجاد حكومت جهانى اسلام است منصرف كند.[٢]

رهبر معظم انقلاب نيز در ادامه همين تفكر مى فرمايد:

امروزه دستگاههاى تبليغاتى مراكز استكبارى دنيا و روشنفكران وابسته به آنها، در سطح عالم اينطور تبليغ مى كنند كه هيچ حركتى در مقابل نظم ظالمانه كنونى ممكن نيست. با فكر انقلاب و آرمان گرايى مبارزه مى كنند و مى خواهند ملتها را متقاعد كنند كه به همين وضعيت كنونى ظالمانه دنيا بسازند و در مقابل آن، هيچ عكس العملى نشان ندهند. فكر اعتقاد به مهدى، نقطه مقابل اين تبليغات غلط و ظالمانه است. جوانان و روشنفكران و عموم ملت ما با اعتقاد به ظهور مهدى، عليه الصلواه و السلام، اين اعتقاد راسخ را در دل خويش پرورش مى دهند كه نظم ظالمانه جهانى، قابل زوال است و ابدى نيست: مى شود با آن مبارزه و در مقابل آن ايستادگى كرد.[٣]

با اميد به اينكه مردم جهان در بيست و ششمين سالگرد پيروزى انقلاب اسلامى با شكوه مردم ايران، شاهد «انقلاب بزرگ جهان اسلام» و «طلوع آفتاب ولايت از افق مكه معظمه» باشند. و همچنين با اميد به اينكه مسئولان نظام اسلامى بيش از پيش زمينه را براى استقرار حكومت عدل مهدوى فراهم سازند و از هيچ كوششى براى مقابله با «نظم ظالمانه جهانى» و «ايجاد حكومت جهانى اسلام» دريغ نورزند.

سردبير

پى‌نوشتها:

[١]. سال پيروزى انقلاب اسلامى.

[٢]. «ايران، روح دنياى فاقد روح» مصاحبه، ميشل فوكو، برگرفته از كتاب: حسينعلى نوذرى، فلسفه تاريخ، روش‌شناسى و تاريخ‌نگارى، چاپ اول: تهران، طرح نو، ١٣٧٩، صص ٥٦٨- ٥٦٩.

[٣]. فصلنامه حضور، شماره ١٩، به نقل از خبرگزارى جمهورى اسلامى، ٢٨/ ١١/ ١٣٧٥.

[٤]. صحيفه نور (مجموعه رهنمودهاى امام خمينى رحمت الله عليه)، ج ١٨، ص ١١ و ١٢.

[٥]. همان، ج ٢١، ح ١٠٨.

[٦]. از رهنمودهاى مقام معظم رهبرى به مناسبت نيمه شعبان ١٤٢٣.