ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - پيوريتنها و صهيونيسم مسيحى
يهوديان به سرزمينهاى مقدس فرا رسيده است.
البته گفتنى است «كابالائيست ها» آنقدر هم ساده و ناشكيبا نبودند؛ چرا كه آنها مى دانستند زمان موعود هنوز فرا نرسيده است و كارهاى زيادى هست كه بايد انجام پذيرد و يا به تعبير آرمسترانگ:
اگر در آن زمان يهوديان بدون درنگ به سرزمينهاى مقدس بازمى گشتند يقينا بلافاصله از آنجا اخراج مى شدند.[١]
با اين وجود، پيوريتنها از آن تاريخ، پيوسته خود را منتظر بازگشت يهوديان به سرزمينهاى مقدس نشان مى دادند و در جهت تحقق اين امر، نهايت تلاش خود را مى كردند. چنانكه در سال ١٦٦٦ م. رخداد مربوط به «ساباتاى سوى»[٢] در ميان پيوريتنها موجب بروز هيجان گسترده اى شد. جامعه يهودى پس از واقعه «سوى»، در خصوص بازگشت به سرزمينهاى مقدس بيش از پيش با يك حالت مملو از تمكين رفتار نمود، اما اين مسئله موجب هيچ تأثير منفى و بازدارنده اى در شدت اشتياق پيوريتنها در راستاى بازگردانيدن يهوديان به سرزمينهاى مقدس نگرديد.
آرمسترانگ در اين مورد مى نويسد:
اين واقعه نيز پروتستانهاى انگليس را از ضرورت بازگشت يهوديان به سرزمين صهيون بازنداشت؛ چرا كه آنها تحت آموزش گسترده و مفصلى در ارتباط با عهد عتيق قرار گرفته بودند و فلسطين را سرزمينى متعلق به يهوديان مى انگاشتند و از اين فرضيه خود نيز نمى گذشتند.
بدين ترتيب در قرن ١٨ شاهد سربرداشتن نوعى صهيونيست غير يهودى[٣] در ميان انگليسيها هستيم كه امروزه اين نحوه نگرش در تراژديهايى كه در خاورميانه به وقوع مى پيوندد، نقش بزرگى را ايفا مى كند.[٤]
كتاب دو سفر به قدس[٥] نوشته «ناتانيل كروچ»[٦] كه در سال ١٧٠٤ م. به رشته تحرير درآمد يكى از نمونه هاى شگفت انگيز و بارز «صهيونيسم غير يهودى» است كه در قرن ١٨ پديدار گرديده است.
شايان ذكر است كه «كروچ» با به كار بردن نام مستعار «روبرت برتون»[٧] كتاب مذكور را نوشت و در اين كتاب مشاهدات خود را طى دو سفرى كه به سرزمينهاى مقدس داشت، بيان كرد.
در اين كتاب بخشى كه بيش از ديگر فصول به آن تأكيد شده بود و بيشترين بازتاب را در پى داشت، طرح سخن از «تبديل شدن فلسطين به يك بيابان بى آب و علف» بود؛ چرا كه نويسنده يادآور مى شود كه سرزمين قدس بنا بر آنچه در عهد عتيق ذكر گرديده است، «سرزمين شير و عسل» بوده، اما وضعيت امروز فلسطين نقطه مقابل تعريفى بود كه در تورات مقدس از آن ياد شده بود، و تنها دليل اين وضعيت اسف بار گرفتن اين سرزمين از دست صاحبان اصلى آن؛ يعنى يهوديان است» كروچ تنها شرط تبديل صرف سرزمين مقدس به سرزمين شير و عسل را بازپس گيرى آن توسط يهوديان