ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٣ - ويژگى هاى عصر ظهور

سطح دنيا عوض مى شود و فرهنگ جهان به گونه اى غير قابل تصور توسعه پيدا مى كند.

نويسنده كتاب يوم الخلاص كه ما ترجمه كرديم به روزگار رهايى چند نكته را يادآور مى شوند، يكى اين كه اينهمه در روايات راجع به فتوحات آقا بقية اللّه (ع) صحبت شده، اما هيچ اشاره اى به آمريكا و اقيانوسيه نيست، ايشان از اين مطلب برداشت مى كند كه اين كشورها قبل از ظهور در اين جنگهاى بين المللى از بين مى روند و ... الآن هم اين اوضاع كه در آمريكا شروع شده احتمال اين معنا را مى دهد كه ديگر اين كشور قابل دوام نباشد و ممكن است خود اروپا در مقابلش بايستد و از بين برود. به هر حال آنچه قبل از ظهور از بين رفته كه رفته ولى آنچه بعد از ظهور مانده، هر كسى الآن در هر كشورى تلاش مى كند كه خود را به پايتخت برساند طبعا در آن زمان بيشتر از اين خواهد بود. هر كسى تلاش مى كند كه خود را به كوفه برساند و در حضور آقا باشد و روايات فراوان داريم كه وقتى حضرت در كوفه مستقر شدند. هيچ مؤمنى در زمين نمى ماند جز اين كه يا در كوفه است يا به سوى كوفه مى آيد و يا دلش به سوى كوفه پر مى زند. اگر كسى هم به دلايلى نتوانست بيايد، البته شايد جورى باشد كه امكانات آن روز خيلى آسان باشد، هر كس در كشور خودش باشد ولى سر نماز خودش را برساند، چون الآن هم در اروپا به خاطر پروازها كه منظم است گاه شده است كه ما نماز جماعت ظهر را در يك مسجدى در يك شهرى وعده داده بوديم، نماز عصر را به مسجد ديگر در شهرى ديگر طورى تنظيم كرده بوديم كه به موقع به فرودگاه برسيم و به موقع هم به آنجا. آن موقع هم كه طبعا امور منظم تر، سريع تر و ابزار همگانى تر خواهد بود، در آن صورت شايد كسى نيازى نبيند كه حتما بيايد در شهر كوفه زندگى كند بلكه ممكن است در شهر خودش باشد و موقع خطابه حضرت خودش را برساند، موقع نماز حضرت خودش را برساند، اينهم امكانش هست.

به عنوان آخرين مطلب اگر فكر مى كنيد مطلبى راجع به عصر ظهور و اخرالزمان باقى مانده كه گفتنش لازم است بفرماييد.

مطالب مربوط به آخرالزمان فراوان است كه حتى اشاره اى هم به آنها نداشتيم. اما در مورد عصر ظهور، مخصوصا چون شما مى خواهيد اين مطالب را در مجله مطرح كنيد و بايد براى خواننده يك عشقى ايجاد كند و بداند كه اگر اهل دنيا هم باشد براى اين كه به دنياى خوبى برسد بايد منتظر باشد و آن روزها را آرزو كند. لازم است نكاتى را يادآور شوم ما در تاريخ اسلام داريم كه وقتى آقا رسول اللّه (ص) فرمودند: هر كه از دنيا برود و مالى داشته باشد براى اولادش است اما اگر قرض دارد بيايد به سوى من. خيلى از يهود بعد از اين پيام مسلمان شدند؛ زيرا ديدند خيلى به سودشان است. اين كه اگر من بميرم هر چه دارم مال اولادم باشد و اگر قرض دارم آن را رسول اللّه (ص) بپردازد، خيلى چيز خوبى است و لذا مى گوييم اگر كسى اهل آخرت است بايد منتظر آن روز باشد و اگر كسى هم اهل دنيا است، روزگارى زيباتر از آن روز امكان ندارد، اصلًا تصورش امكان ندارد كه اصلًا روزگارى باشد كه زير آسمان ظلمى، جاهلى و تبعيضى نباشد. بنابراين شما سعى كنيد كه در همه نوشته ها اين عشق و علاقه برافروخته شود. برخى از تعابيرى كه در مورد عصر ظهور آمده، براى ما قابل تصور نيست. قرآن كريم مى فرمايد: «وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها»؛ روزى كه زمين به نور صاحب زمين روشن شود. همه تفاسير، همه روايات گفته اند كه اين روز، روز ظهور است. مى گويد در آن روز طورى مى شود كه مردم از نور خورشيد بى نياز مى شوند و آنقدر دنيا منوّر مى شود كه شب و روزش يكى مى شود. يعنى اصلًا يك الگوهاى ديگر بر دنيا حاكم مى شود. اين كه الآن شبها براى سكونت است و روزها براى تلاش است ظاهرا اينها دگرگون مى شود.

تعبير ديگر در مورد عصر ظهور اين است كه: عمر مردم به قدرى زياد مى شود كه هر فرد حداقل هزار نفر از اولاد خودش را درك مى كند. الآن مردم براى اين كه از يك مرض نجات پيدا كنند و ده سال بيشتر عمر كنند، آنچه دارند فدا مى كنند، اما روزى مى رسد كه به تعبير روايات، انسان هزار نفر از نسل خودش را مى بينند.

در عصر ظهور زمان با بركت مى شود، يك سال به اندازه ده سال است؛ يعنى ٣٠٩ سال آن روز معادل ٣٠٩٠ سال امروز است. بنابراين يقينا ناگفتنى هاى ما هم خيلى زياد است. ان شاءاللّه بتوانيم در اين زمينه تلاشهاى بيشترى داشته باشيم.

با تشكر از اين كه وقت خود را در اختيار ما قرار داديد.