ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٤ - حكومت جهانى در عصر فن آورى
حضرت توجّه نداشته باشد و به بقيه بزرگواران عالم وجود نظر كند كارش پيش نمىرود و اصلًا مشكلش حل نمىشود، مخصوصاً اگر كسى را خداوند واقعاً بخواهد تربيتش كند. يكى از آشنايان بود كه وقتى برايش مشكلى پيش مىآمد ختم اذكار يونسيه داشت كه برخى مىگويند بايد ٧٠٠٠٠ مرتبه «لااله الّاالله سبحانك انّى كنت من الظالمين» در ٤٠ شب تكرار شود يعنى شبى ١٧٥٠ مرتبه. گفته بود پس از دفعه اوّل كه ديدم مشكل حل نشد، دوباره ختم را شروع كردم. ده، پانزده شب كه گذشته بود يكى از آن طرف دنيا آمده بود و در خانهاش را زده بود و گفته بود با تو كار دارم. گفته بود چه كار دارى؟
- خوابى براى شما ديدهام.
- چه خوابى؟
- من خواب آقا امام زمان (ع) ...
- از كجا فهميدى اقاست؟
- در عالم خواب براى من معلوم شد حضرت است.
- چه قيافهاى بودند؟ چهره مباركشان را نور گرفته بود، نتوانستم صورتشان را ببينم ولى پهلوى مبارك حضرت را ديدم. به من فرمودند برو به فلانى بگو به ما متوسل شود. خودت را گيج كردهاى (اين حرف از من است) نماز صد «إِيَّاكَنَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ» را كه بيست دقيقه بيشتر طول نمىكشد، شروع كردم، مشكلم حل شد. ذكرهاى «لااله الّا الله» هم نمىخواست بايد به حضرت توجه كرد و تينكه توجه نمىكنند اشتباه مىكنند و خسارت است.
امّا مسئله اول را فهرستوار عرض مىكنم كه نقش حكومت كردن در حال ظاهر بودنش كمترين اثر يك امام و حجت خداست و از آن بهتر اين است كه اسلام را تبيين كند و انسانها را تربيت كند ولى آنكه اساس است اين است كه مجراى فيض خداست و نقطهاى است كه خدا را نشان مىدهد. «لولا الحجه لساخت الارض بأهلها» كه اگر حجت خدا نباشد عالم فرومىپاشد و زمين به هم مىريزد. خداوند جلّ و علا عالم را براى بروز همه اسماءالحسناى خودش خلق كرده است و اين اسماءالحسنى بايد تحقق پيدا كند كه اگر تحقق پيدا نكند مفاهيم و الفاظى بيشتر نخواهد بود. براى تحقق هم بايد در نقطهاى متمركز باشد كه در انسان كامل است و اين انسان كامل هميشه وجود دارد و لذاست كه در عالم رحلت وقتى پيغمبر، صلّىالله عليه و آله، رجعت مىكنند عالم به هم مىريزد. بنابراين اثر امام زمان، ارواحنا فداه، الآن اين است كه واسطه فيض خداست و به خاطر ايشان عالم برقرار است و در عين حال در كارهاى ما هم تصرف و دخالت مىكنند چه بساير نظرات مباركشان كه براى ما بسيار سازنده است. دست لطف او بالاى سر ماست. انسان كه توسل به آن حضرت پيدا مىكند و درخواستهايى دارد آن حضرت هم امدادهايى مىكنند.
\* آيا آرزو و دعا دعا براى تعجيل فرج از مصاديق آن دسته از عجله كردنها در امر خدا كه نهى شدهاند نيست؟
حجةالاسلام كورانى: در ميان روايات چند عنوان مطلب داريم: «ادعوا لنا بالفرج، ادعوا لكم بالفرج» آيا منظور دعا به «بتعجيل» است يا «توقيت الفرج». انچه غلط است «توقيت الفرج» است. امام، عليه السلام، فرمودند: «كذب الوقاتون» ما «توقيت» نمىكنيم ولى دعا چرا به نظر من درباره مسئله ظهور حضر حضرت، صلواتالله عليه، خداوند خودش يك نقشهاى دارد و مىخواهد ما را با خود و ولىاش مرتبط كند، همينطور كه منشور حضرت رسول، صلىالله عليه و آله، از قرآن و اهلبيت، عليهمالسلام، در حديث ثقلين، ارتباط با خدا از طريق قرآن و ارتباط با ايشان از طريق اهلبيتشان است. خداوند تبارك و تعالى و امام زمان، عليهالسلام، نيازى به دعاى ما ندارد. اگر تمام اهل زمين دائماً و هر روز هزار بار دعا كنند قدرى از دعاى حضرت ارزشش بيشتر است. واقعاً دعا كردن نفعش براى خود ماست. ماييم كه بايد بدانيم حضرت را بايد دوست داشت. چار كه «يعود الدعا على الدّاعى» و دعا در اصل براى حضرت نيست و فرج براى ماست. تأثير دعا ارتباط روحى ما با حضرت است و گرنه نقش و تصميم خدا كه عوض نمىشود. وقت مشخصب دارد البته گاهى اوقات دعا اثر دارد؛ مثلًا دعا براى شفاى