ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٧ - همسفر با تو تا كربلا

همسفر با تو تا كربلا

مريم ضامنتى يار

- مى‌خواهى به كربلا بروى؟- چه كنم دلم بيقرار شده تاب ماندن ندارم. دلم هواى كربلا كرده.

- كدام دل است كه هواى كربلا نكرده باشد. اما خودت بهتر از من مى‌دانى كه الآن چقدر راه ناامن است.

- مى‌دانم محمد، مى‌دانم. اما دست‌خودم نيست.

- تازه فقط ناامنى راه نيست، اگر اين مردان بى‌رحم «عنيزه» فقط مال زوار را مى‌بردند و خودشان را رها مى‌كردند كه مسئله‌اى نبود. همه زندگيمان فداى حسين، اما آنها سنگدل و بى‌رحم هستند و هركس را كه اسير كنند اصلا كسى نمى‌داند كه چه برسرش مى‌آورند واو را به‌كجا مى‌برند.

- ببين! من خودم همه اينها را مى‌دانم. اما هرچه سعى مى‌كنم خودم را متقاعد كنم كه راه ناامن است و دست از اين سفر بردارم،