«پيكرش به خون آغشته شد، حرمت خيمه گاهش شكسته شد. او و يارانش در حالى كشته شدند كه لبانشان خشكيده، جسدهايشان عريان، پيكرهايشان تغيير يافته و اعضايشان قطعه قطعه شده و سرهايشان بالاى نيزه رفته بود. تجهيزاتشان به غنيمت برده شد و در بيابانها افتادند و بدون كفن دفن شدند و محاسن او به خون خضاب شد و دندانش با چوب خيزران نواخته شد و سرش بالاى نيزه و بدنش عريان در صحرا بود ...»

بخش چهارم: اظهار اندوه در برابر واقعه جانگداز كربلا

در قسمتى از اين بخش چنين آمده است:

«اگر روزگاران مرا به تاخير انداخت و تقدير الهى مرا از يارى تو باز داشت، و نبودم تا با كسانى كه با تو جنگيدند، بجنگم، و با كسانى كه به دشمنى تو برخاستند، به دشمنى برخيزم، در عوض، هر صبح و شام ندبه و زارى مى كنم و به جاى اشك براى تو خون گريه مى كنم و ...»

پيام اين بخش اين است كه در برابر ظلم ظالمان و ستمى كه به مظلومان مى رسد، نبايدبى تفاوت بود، حتى اگر كارى از عهده ما بر نيايد، بايد با اظهار تاسف، تنفر خود را اعلام كنيم.

بخش پنجم: گواهى بر اداى وظيفه حسين (ع)

در اين بخش از زيارت، زائر گواهى مى دهد كه امام حسين (ع) وظائفى را كه در برابر خداوند و جامعه داشت، به نحو احسن انجام داد، در اقامه نماز و انجام زكات و امر به معروف و نهى از منكر كوشا بود، مطيع خدا بود، به ريسمان او تمسك كرده بود، او خدا را از خود، خشنود ساخت، ياور حق و دين و مدافع حريم آن بود، و در برابر سختى و بلا، صابر بود ...

در اين بخش، امام حسين (ع) به عنوان دربردارنده تمام صفات كماليه و عامل به همه تكاليف شرعى و اجتماعى در حد اعلاى آن معرفى شده اند و چنين كسى مى تواند الگوى عملى ما در زندگى باشد.

بخش ششم: فلسفه قيام امام حسين (ع)

اين زيارت علت قيام را ظلم آشكار ظالمان ذكر كرده است و خطاب به امام حسين (ع) مى گويد:

«... تا آن زمان كه ستم دست تعدى دراز كرد و ظلم و بيداد، نقاب از چهره برافكند و ضلالت و گمراهى، پيروان خويش را فرا خواند، ... پس در آن زمان بود كه آگاهى تو، به شرايط موجود، موجب گرديد كه به انكار عملى برخيزى و بر تو لازم شد كه با فاجران و بدكاران به جهاد برخيزى ...»

بخش هفتم: بيان مراحل قيام كربلا

امام حسين (ع) آغاز گر جنگ و خونريزى نبود و براى جلوگيرى از ظلم و ستم، مراحلى را طى كرد كه در اين زيارتنامه اين مراحل به اين صورت ذكر شده است كه: ايشان مردم را به وسيله حكمت و موعظه حسنه به سوى خدا دعوت كرد و به برپايى حدود الهى و فرمانبردارى از