ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٦ - شرح دعاى عهد (قسمت چهارم)
شرح دعاى عهد (قسمت چهارم)
ميرزا محمد بن حسن بن ملاهادى هرندى
اين دعا در زمره ادعيه منقول از حضرت امام صادق (ع) است كه حراست از آن و ذكر مداومش در عصر غيبت تاكيد شده است. عالم جليل، ميرزا محمدبن حسن بن ملاعلى هرندى در سال ١٢٨٧ ق آن را شرح نموده است و برادر محترم جناب آقاى «حسين درگاهى» تصحيح مجدد آن را عرضه داشتند.
و فقره «فاخرجنى من قبرى» محصل آن و ثمر آن و حقيقت آن؛ ظهور حقيقت است؛ از مظهر آن به وجود. يا به مشخص شدن احوالات او، بعد از وجود كه آن هم نوعى[١] وجود[٢] است.
و اما خروج از قبر ظاهرى، بعد از ظهور امام خواهد بود، به حكم و مشيت خدا كه واسطه آن، امام است. مانند شهادت ظاهرى و نصر و عون امام و غير اينها از صفاتى كه سابقا گذشت و تفسير ظاهرى آنها را گفتيم كه بعد از ظهور امام، ظاهر خواهد شد.
و معنى «موتزرا كفنى» محصل آن لباسى است كه در دنيا، آدمى به جهت قيامت، پوشانده شده است. و لباس، آن چيزى است كه بر روى ظاهر جسد است و ساتر عورت و حفظ كننده از سرما و گرما و باعث تجمل شخص است. نظير آن، اعمال خير و شر است. پس چنانكه لباس، خوب و بد، درست و پاره و ساير انواع را دارد، عمل هم همان آنها را دارد و معلوم است كه عمل مطلوب است به جهت آخرت. و الا دنيا به هر قسمى كه باشد، مى گذرد. پس شباهت تمام فيمابين اعمال و لباس هست و از اين جهت خداوند، تقوى را كه عمل خير است، لباس خوانده و فرموده:
«وَلِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ.»[٣]
پس يحتمل كه مراد حقيقى در