ماهنامه موعود
(١)
شماره دو
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
حسين (ع) مفسّر معنى مرگ
٢ ص
(٤)
امام مهدى در كلام امام حسين (ع)
٤ ص
(٥)
1 نسب مهدى (ع)
٤ ص
(٦)
2 عدالت گسترى مهدى (ع)
٥ ص
(٧)
3 صابران در غيبت مهدى (ع)
٦ ص
(٨)
4 خصال مهدى (ع)
٦ ص
(٩)
جايگاه امام معصوم (ع) در نسبت با كلّ هستى
٨ ص
(١٠)
تكليف عاشقان
١٧ ص
(١١)
انتظار در انديشه امام خمينى
١٨ ص
(١٢)
احياى هويت اسلامى
١٩ ص
(١٣)
چرا درباره غيبت كتابى نمى نويسى؟
٢٣ ص
(١٤)
بر كشته كربلا بگرييد
٢٤ ص
(١٥)
با كاروان كربلا
٢٤ ص
(١٦)
در مصائب حضرت خامس اصحاب كسا حسين بن على (ع)
٢٤ ص
(١٧)
پيام پرپر
٢٥ ص
(١٨)
بر كشته كربلا بگرييد
٢٥ ص
(١٩)
از كيومرث تا سوشيانس
٢٦ ص
(٢٠)
موعود جوان
٢٩ ص
(٢١)
سخن اوّل
٣٠ ص
(٢٢)
اگر او را ببينم به او مى گويم
٣١ ص
(٢٣)
كشيك چى
٣٣ ص
(٢٤)
مفهوم تفكّر و مشخصات تمدّن اسلامى در انديشه حضرت امام خمينى (ره)
٤٠ ص
(٢٥)
ميعادگاه منتظران
٤٦ ص
(٢٦)
رجعت (قسمت دوم)
٤٧ ص
(٢٧)
رابطه رجعت با بعضى از امور اعتقادى
٤٧ ص
(٢٨)
رجعت و ظهور
٤٨ ص
(٢٩)
بررسى روايت
٤٩ ص
(٣٠)
تاريخچه رجعت
٥٠ ص
(٣١)
جنبندة خدا
٥١ ص
(٣٢)
در محضر زيارت ناحيه
٥٢ ص
(٣٣)
بررسى سند و محتواى اين زيارت
٥٢ ص
(٣٤)
بخش اول درود و سلام بر انبيا و پنج تن آل عبا
٥٤ ص
(٣٥)
بخش دوم بيان حالات و اوصاف شخصى امام حسين (ع)
٥٤ ص
(٣٦)
بخش سوم بيان مصائب دردناك حضرت اباعبدالله الحسين و يارانش
٥٥ ص
(٣٧)
بخش چهارم اظهار اندوه در برابر واقعه جانگداز كربلا
٥٥ ص
(٣٨)
بخش پنجم گواهى بر اداى وظيفه حسين (ع)
٥٥ ص
(٣٩)
بخش ششم فلسفه قيام امام حسين (ع)
٥٥ ص
(٤٠)
بخش هفتم بيان مراحل قيام كربلا
٥٥ ص
(٤١)
بخش هشتم برخورد شديد دشمن با امام حسين (ع)
٥٦ ص
(٤٢)
بخش نهم وقايع بعداز شهادت و آثار آن
٥٦ ص
(٤٣)
بخش دهم ارتباط با خدا به وسيله پيامبر (ص) و اهل بيت (ع)
٥٦ ص
(٤٤)
با حافظ در اشتياق ظهور
٥٨ ص
(٤٥)
جام نيايش
٦٢ ص
(٤٦)
معرفى كتاب
٦٣ ص
(٤٧)
حماسه عاشورا به بيان حضرت مهدى (ع)
٦٣ ص
(٤٨)
چشم به راه مهدى (ع)
٦٣ ص
(٤٩)
عصر ظهور
٦٣ ص
(٥٠)
فراخوان آثار ويژه موعود آخرالزّمان
٦٤ ص
(٥١)
قالبها
٦٤ ص
(٥٢)
موضوعات پيشنهادى
٦٤ ص
(٥٣)
شرح دعاى عهد (قسمت چهارم)
٦٦ ص
(٥٤)
با شما مشتاقان و دوستداران موعود
٧٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٦ - ميعادگاه منتظران

ميعادگاه منتظران‌

در پى درخواست جمعى از خوانندگان و دوستداران «موعود» از اين پس با گشودن صفحه «ميعادگاه منتظران» پاسخ گوى سؤالهاى مختلف شما درباره «موعود آخرالزمان» خواهيم بود. جمعى از علما و همچنين معاونت فرهنگى مسجد مقدس جمكران صميمانه پذيراى اين درخواست «موعود» شدند. ضمن آنكه در همين صفحه با دوستداران موعود از «ميعادگاه منتظران» سخن خواهيم گفت. ان شاءالله‌

سؤالهاى خود را به آدرس مجله ارسال داريد (تهران: ص. پ ٧٧١- ١٩٦١٥).

برادر محترم آقاى عليرضا سالار: سؤالهاى شما را حضرت حجة الاسلام شيخ على كورانى پاسخ گفته اند، اميد كه شما را در درك معارف يارى دهد.

در مناطقى از افريقاى غربى كشورهايى مانند سنگال، نيجريه و ... فرقه هاى مختلفى از اهل تصوف وجود دارند كه از جمله آنها مى توان به «تيجانيه» اشاره كرد برخى از اين فرقه ها امام عصر (ع) را به عنوان قطب و رهبر روحانى خودپذيرفته اند و همان رابطه مريد و مرادى كه ساير فرقه هاى صوفيه با رئيس و رهبر خود دارند اين فرقه ها با امام عصر دارند. چنانكه از توضيحات بالا مشخص شد مراد از قطب كه در سؤال شما آمده بود رهبر روحانى و رئيس صوفيه است كه در اصطلاح اهل تصوف از آن تعبير به قطب مى شود. البته در معارف شيعى هم از امام عصر (ع) به عنوان قطب عالم امكان ياد مى شود كه آن معناى ديگرى دارد و اشاره به نقش محورى امام و حجت الهى در عالم هستى است.

در اين زمينه احاديث مختلفى نقل شده كه از جمله مى توان به اين حديث نبوى اشاره كرد كه:

«و انه يخرج قوم من اهل المشرق او خراسان يمهدون للمهدى (ع) سلطانه و هم اصحاب الريات السود و يكون قائدهم الخراسانى من ذرية الحسين (ع).»

گروهى از مردم از مشرق زمين به پا مى خيزند و زمينه را براى برقرارى حكومت مهدى (ع) آماده مى سازند براى اطلاع بيشتر در اين زمينه به كتاب عصر ظهور از آقاى على كورانى از انتشارات سازمان تبليغات اسلامى مراجعه كنيد.

در تفسير آيه‌ «وَبِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ» (اسرى، آيه ١٠٥) نظرهاى مختلفى ابراز شده است اما شايد بتوان فت بهترين آنها نظرى است كه مى گويد «بِالْحَقِّأَنْزَلْناهُ» ناظر به محتواى قرآن است كه حق است، يعنى ماده و قوام قرآن بر اساس حق است چون مشتمل بر اين آيه است و مصون از هر گونه لغو و باطل است به تعبير قرآن‌ «إِنَّهُلَقَوْلٌ فَصْلٌ وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ» (الطارق، آيه ١٣) اما قسمت دوم آيه يعنى و «بِالْحَقِّنَزَلَ» ناظر به مسير ابلاغ و نزول قرآن به مردم است و مراد از آن اين است كه قرآن به واسطه جبرئيل امين به پيامبر نازل شد و در اين مسير هيچگونه باطلى به آن راه نيافت يعنى نه جبرئيل كه واسط در ارسال وحى بود و نه پيامبر كه گيرنده وحى و مامور ابلاغ آن بود، هيچكدام در آن تصرفى نكرده و نه بر آن چيزى افزودند و نه از آن چيزى كم كردند همچنانكه شياطين هم نتوانستند در اين وحى رخنه كنند. به تعبير قرآن‌ «لايَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ» (فصلت، آيه ٤٢)

خواهر گرامى خانم (م. پ):

نماز امام زمان (ع) دو ركعت است كه معمولا در شبهاى چهارشنبه و يا شب جمعه آن را اقامه مى كنند و بهتر است در يكى از اين دو شب در مسجد مقدس جمكران اقامه شود دستور آن به ترتيب زير است.

١. دو ركعت نماز در هر ركعت آيه «اياك نعبد و اياك نستعين» صدمرتبه ٢. ذكر ركوع و سجود هفت مرتبه‌

٣. پس از سلام يك بار لااله الاالله و تسبيحات فاطمه زهرا ٧ قرائت شود.

٤. در آخر، سر بر سجده نهاده صدمرتبه صلوات فرستاده شود و حاجات خود طلب نماييد.

برادر عزيز آقاى حسن آقاجانى:

نامه شما دريافت شد به اطلاع مى رساند كه: كتابخانه عمومى مسجد همه روزه صبح و عصر در خدمت دوستداران كتاب است روزهاى معمولى ٩ تا ١٣ و بعد از ظهرها از ساعت ١٦ الى ٢٠ و روزهاى سه شنبه و پنج شنبه از ساعت ١٦ الى ٢٤ در دو قسمت خواهران و برادران پذيراى عزيزان است.