تزريق كردند بهشان كه اين حرفها را بزنند، نمى دانند دارند چى چى مى گويند، حكومت نبودن يعنى اينكه همه مردم به جان هم بريزند، بكشند هم را، بزنند هم را، از بين ببرند، بر خلاف نص آيات الهى رفتار بكنند. ما اگر فرض مى كرديم دويست تا روايت هم در اين باب داشتند، همه را به ديوار مى زديم براى اينكه خلاف آيات قرآن است. اگر هر روايتى بيايد كه نهى از منكر را بگويد نبايد كرد، اين را بايد به ديوار زد. اين گونه روايت قابل عمل نيست، و اين نفهم ها نمى دانند دارند چى مى گويند.»[١]

حضرت امام قدس سره، در پايان بررسى ديدگاههاى يادشده، ديدگاه خود در باب مفهوم انتظار فرج را بصراحت مطرح كرده و مى فرمايند:

«البته اين پر كردن دنيا را از عدالت، اين را ما نمى توانيم بكنيم، اگر مى توانستيم مى كرديم اما چون نمى توانيم بكنيم ايشان بايد بيايند. الان عالم پر از ظلم است، شما يك نقطه هستيد در عالم، عالم پر از ظلم است، ما بتوانيم جلوى ظلم را بگيريم، تكليفمان است. ضرورت اسلام و قرآن تكليف ما كرده است كه بايد برويم همه كار را بكنيم. اما نمى توانيم بكنيم، چون نمى توانيم بكنيم بايد او بيايد تا بكند، اما ما بايد فراهم كنيم كار را، فراهم كردن اسباب اينست كه كار را نزديك بكنيم، كا را همچو بكنيم كه مهيا بشود عالم براى آمدن حضرت (ع)»[٢]

فرمايش امام راحل يادآور اين حديث نبوى (ص) است كه:

«يخرج ناس من المشرق فيوطئون للمهدى يعنى سلطانه»[٣]

مردمى از مشرق زمين به پا مى خيزند و زمينه را براى برپايى حكومت مهدى آماده مى سازند

آرى انتظار در قاموس امام خمينى قدس سره، مفهومى جز آمادگى فردى و اجتماعى براى برپايى دولت كريمه حضرت ولى عصر، ارواحنا له الفداء، ندارد و اين همان است كه در فرهنگ شيعى بدان اشاره شده و در روايات معصومين (ع) از آن سخن به ميان آمده است.

اينجاست كه هر پژوهشگر منصفى بر نقش عظيم حضرت امام در احياى انديشه انتظار اذعان نموده و اقرار خواهد كرد كه هيچ حركتى در طول قرون گذشته به اندازه حركت رهايى بخش امام راحل در زمينه سازى ظهور حضرت حجت «تاثير نداشته است.

به اميد روزى كه فجر انقلاب اسلامى به صبح روشن انقلاب جهانى حضرت مهدى (ع) متصل شود و چشمهاى ناقابل مابه جمال بى مثال آن پيك خجسته پى روشن گردد، ان شاءالله.

والسلام‌

پى‌نوشتها:

[١]. صحيفه نور (مجموع رهنمودهاى امام خمينى ١ ...)، تهران، سازمان مدارك فرهنگى انقلاب اسلامى، ١٣٦٩، ج ٢٠

[٢]. همان، ج ٧، ص ٢٥٥.

[٣]. همان، ج ١٩، ص ١٥٤.

[٤]. همان، ج ٢٠، ص ١٩٦.

[٥]. همان جا.

[٦]. همان، ص ١٩٧.

[٧]. همان، ص ١٩٦.

[٨]. همان، صص ١٩٧- ١٩٦.

[٩]. همان، ص ١٩٧.

[١٠]. همان جا.

[١١]. همان جا.

[١٢]. همان، ص ١٩٨.

[١٣]. همان جا.

[١٤]. الصافى الگلپايگانى، لطف الله، منتخب الاثر فى الامام الثانى عشر (ع) تهران، مركز نشر الكتاب، ص ٣٠٤.