ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٠ - مهدى منتظر (ع)
مهدى منتظر (ع)
آيتالله حاج شيخ محمّدجواد خراسانى (ره) در سال ١٣٣١ ه. ق. در شهر مقدّس «مشهد» در خانواده علم و فقاهت ديده به جهان گشود. ايشان در كودكى به همراه پدر و مادر به بخش محوّلات از توابع «تربت حيدريّه» كه موطن ييلاقى اجدادش بوده، مىرود. تقاضاى اهالى و اصرار آنان موجب ماندگارى پدر ايشان در آن ديار مىشود. مقدّمات را در همانجا، در محضر مرحوم پدر، فرامىگيرد و براى ادامه تحصيل، مدّت كوتاهى به شهرستان «كاشمر» رفته و سپس راهى «حوزه علميه مشهد مقدّس» مىشود.
ايشان پس از مدّتى تحصيل و تدريس، خود را نيازمند حوزهاى بزرگتر، مانند «حوزه قم» كه آن زمان با ورود آيت الله حائرى (ره) رونق گرفته بود يا «حوزه نجف»، مىبيند و سرانجام پس از مدّتى ترديد، «نجف» را برمىگزيند و براى كسب فيض به آن ديار مقدّس مىرود. در حوزه نجف، از محضر آيات عظام و استادان بزرگى همچون آقا ضياء عراقى، اصطهباناتى، سيّدمحمود شاهرودى، سيّدابوالحسن اصفهانى و سيّدحسين اصفهانى (داماد آقا سيّد ابوالحسن، معروف به آيت الله داماد) بهره مىبرد. با پشت كارى كممانند در مدّت كمتر از پنج سال، به مقام عالى اجتهاد دست مىيابد؛ به گونهاى كه خود را بىنياز از حضور در درس استادان بزرگوار خويش مىبيند. به همين دليل، به تحقيق و تدريس روى مىآورد و با تلاشى مضاعف، اين عرصه را مىپيمايد و در رديف فضلاى بنام حوزه نجف قرار مىگيرد. از طرف مرحوم آيت الله قمى كه آن زمان در «حوزه كربلا» و به ساماندهى و اصلاح آن مشغول بود، براى تدريس دعوت مىشود و به آنجا مىرود. طولى نمىكشد