ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١١ - زيارت، گام نخست در تحقّق نقشه كلّى الهى
«انَّ ذلِكَ يَكُونُ عِندَ خُرُوجُ المَهدىُّ فَلا يَبقِى احَداً الّا أقَرَّ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللهِ عَلَيهِ وَ آلِهِ؛
تحقّق اين وعده خدا، به هنگام قيام قائم آل محمّد (ص) خواهد بود. آن روز است كه اسلام جهانگستر مىگردد و كسى روى زمين نمىماند؛ جز اينكه به يكتايى خدا و رسالت پيامبر (ص) ايمان مىآورد.»
زائر اباعبدالله (ع) با پيوستن به خيل خونخواهان امام حسين (ع) و اظهار آمادگى به منظور ارائه همه عُدّه و عِدّه خود براى نصرت ايشان، در مدارى قرار مىگيرد كه حسب تقدير و نقشه كلّى الهى، به اتمام نور خدا و تحقّق اراده خداوندى در امامت مستضعفان بر زمين مىانجامد و از اين مسير، واجد همه نعمات و بهرهمندىهايى مىشود كه خداوند با سوگند به همه بزرگى و عظمت شأن خودش، آن را تضمين فرموده است.
قيام اباعبدالله (ع) و زيارات در اين باره، با متذكّر شدن موضوع «لثارات الحسين» و قيام جهانى امام مهدى (ع) از فرزندان و نسل حضرت اباعبدالله (ع) انتهاى سير و سفر انسان در عرصه زمين، نتيجه سير اكمالى ارسال انبيا ٠ ع) و فرجام مقصد پسنديده مؤمنان را مىنمايد تا واسپس واقعه عاشورا در امان از هر حركت اعوجاجى، همه استراتژى كلّى خود را با آن تنظيم و تدوين كنند.
از عصر عاشورا به بعد و روز اربعين، درّه وحشتناكى فراروى انسان مؤمن نمودار مىشود. گويا در يك سو «قلّه عاشورا» و در ديگر سو «قلّه ظهور» رخ مىنمايد. آنكه در دل نيّت گذار از اين درّه و رسيدن به قلعه امن ظهور را دارد، ناگزير به طىّ طريق، ايجاد ستونها و پل گذار و مقاومت تا تجربه نتيجه است.
«زيارت سرخ»، نسل در نسل، به مؤمنان آل محمّد (ص) در هيئت معماران و بناكنندگان اين پل و اين ستونها، معرّفى مىشود؛ آنان كه صميمانه در مسير كمالى انبيا و اوصياى الهى، به سوى آخرين منزل مقبول و مطرح در نقشه كلّى الهى گام برمىدارند.
اين كيفيّت عمل و سير و سفر صادقانه و صميمانه است كه جمله سوگيرىها، استراتژىها و تاكتيكهاى فردى و اجتماعى مؤمنان را در عصر غيبت كبراى امام معصوم (ع) معرّفى مىكند.
هيچ درباره دوندگىهاى شبانه روزى و نتايج اندك كه از اين روزمرّگى حاصل مىشود، انديشه كردهايد؟ درباره اين عبارت كه گنجشك روزى شدهايم؟ گويا نان و رزقمان را بر پشت آهو گذاشته و آن را در دشتى رها كردهاند. آهو مىدود و ما در پى آن روانهايم. از گير و بند و بست روزمرّگى خارج نمىشويم؛ مناسبات جمعى ما هم، همين جور است؛ دقيقهاى خلاصى و آسودگى خاطر پيدا نمىكنيم.
بار ديگر روايت بلند و سخن رفيع حضرت خداوندى را مرور كنيم و سوگندهاى عظيمش را بنگريم، ... سوگندى از آن بزرگتر وجود ندارد.
هيهات! ما از مسير «نقشه كلّى الهى» و بزرگترين خواست و اراده خداوند خارج شدهايم؛ در حالى كه اراده او به آن تعلّق گرفته است؛ «وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ ...»
او، جلّ و علا، دولت كريمه امام حق (ع) را مىخواهد و به رغم كراهت همه مشركان و كافران آن را محقّق خواهد ساخت. انشاءالله.
پىنوشتها:
[١]. مفاتيح الجنان، زيارت امام حسين (ع) در عيد فطر و قربان.
[٢]. سفينة البحار، ج ٧ ص ٤٦١.
[٣]. كامل الزّيارات، ص ٣٣١.
[٤]. همان، ص ١١٧.
[٥]. طبرسى، على بن حسن، مشكاة الأنوار، ترجمه هوشمند و محمّدى
[٦]. كمال الدّين و تمام النّعمه، ص ٤٨٥.
[٧]. سوره قصص، آيه ٥.
[٨]. سوره توبه (٩)، آيه ٣٢.
[٩]. سوره صف (٦١)، آيه ٨.
[١٠]. سوره توبه (٩)، آيه ٣٣.