ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦١
جيمز پرلوف، نويسنده و پژوهشگر كه درباره شوراى روابط خارجى بررسى مىكند، در مورد روابط شورا و اعضاى دولت مىنويسد:
با مراجعه به اسناد تاريخى، مطالب بيشترى روشن مىشود ... تا سال ١٩٨٨ م. چهارده وزير كشور، چهارده وزير خزانهدارى، يازده وزير دفاع و بسيارى از مأموران و مقامات برجسته دولتى از اعضاى شوراى روابط خارجى بودند.
بعد از آلن والِس، تقريباً تمامى رؤساى سازمان سيا از اعضاى شوراى روابط خارجى بودهاند.
لارى استراند، پژوهشگر، مىنويسد:
بسيارى از اعضاى شوراى روابط خارجى داراى منافع مالى هستند؛ زيرا اموال و دارايى آنهاست كه به وسيله وزارت كشور، نيروهاى نظامى و نيز سازمان سيا حراست مىشود.
بسيارى از پژوهشگران به اين نتيجه رسيدهاند كه سازمان سيا نقش نيروى امنيتى را نه تنها براى شركتهاى آمريكايى، براى دوستان، بستگان و انجمن اخوّتِ شوراى روابط خارجى بازى مىكند.[١]
جدول زير درباره پيوندهاى نزديك كمپانىهاى بزرگ با شورا، تصوير روشنى به خواننده مىدهد. شركتهاى موجود در اين جدول كه نمايانگر تمامى آن شركتهايى است كه ما قادر به شناسايى بوديم، در سال ١٩٦٩ م. بيش از چهار عضو شورا را به عنوان مديران يا شركاى خود در اختيار داشتند.
شركتهايى كه بيش از ٤ عضو شورا از مديران يا شركاى آنها مىباشد
...
...
[٢]
[٣]
[٤]
[٥]
[٦]
[٧]
[٨]
[٩]
[١٠]
[١١]