ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و چهل و يك
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
در عصر ولايت تكنيك
٤ ص
(٤)
از ميان خبرها
٨ ص
(٥)
بحران كودكان ناقص الخلقه در عراق
٨ ص
(٦)
تبليغ اسلام در آذربايجان ممنوع شد
٨ ص
(٧)
افزايش تبليغات قوم لوط در تلويزيون آمريكا
٩ ص
(٨)
حكم به عدل مى كند!
١٠ ص
(٩)
سيره و صفات مهدى موعود (عج) از زبان امام صادق (ع)
١٠ ص
(١٠)
اهل بيت (عليهم السلام)؛ درهاى رحمت خداوند!
١٤ ص
(١١)
خانواده مهدوى
١٨ ص
(١٢)
1 تعريف خانواده چيست؟
١٩ ص
(١٣)
2 نقش پدر
١٩ ص
(١٤)
3 قبول عبوديت پروردگار
١٩ ص
(١٥)
4 اصل تحوّل و دگرگونى ارادى اعضاى خانواده
١٩ ص
(١٦)
5 ارتقاى سطح آگاهى خانواده
١٩ ص
(١٧)
6 اصل ارتقاء سطح سلامت جسمى و روشى خانواده مبتنى بر فرهنگ مهدويت
٢٠ ص
(١٨)
اهداف كوتاه مدّت و بلندمدّت
٢١ ص
(١٩)
رويكرد حاكم بر زندگى مهدوى
٢١ ص
(٢٠)
وقتى آمدى ايران مى فهمى!
٢٢ ص
(٢١)
كين توزى وهّابيت با خاندان وحى- مصور
٢٨ ص
(٢٢)
ماجراى مسلمان شدن دختر نمرود
٣٠ ص
(٢٣)
تولّد ابراهيم (ع)
٣٠ ص
(٢٤)
ابراهيم و طبيعت پرستان
٣٠ ص
(٢٥)
ريشه بت پرستى
٣٠ ص
(٢٦)
ابراهيم (ع) پرچمدار توحيد
٣١ ص
(٢٧)
داستان دختر نمرود
٣٢ ص
(٢٨)
مناظره حضرت ابراهيم با نمرود
٣٢ ص
(٢٩)
بار كج به منزل نمى رسد
٣٣ ص
(٣٠)
ياران حضرت همگى جوانند
٣٨ ص
(٣١)
آينده گرايى، آرمان گرايى و جامعه گرايى جوان
٣٨ ص
(٣٢)
عناصر پنجگانه انتظار
٤٠ ص
(٣٣)
تناسب جوان با عناصر انتظار
٤٠ ص
(٣٤)
باقى بقاى او
٤٢ ص
(٣٥)
1 معناى «بَقِية اللهِ»
٤٣ ص
(٣٦)
2 مصاديق «بَقِية اللهِ»
٤٣ ص
(٣٧)
1- 2 كسب حلال
٤٣ ص
(٣٨)
2- 2 قسط و عدل
٤٣ ص
(٣٩)
3- 2 پاداش و ثواب هاى معنوى
٤٣ ص
(٤٠)
4- 2 انبياء و اوصياء
٤٤ ص
(٤١)
گلستانه
٤٦ ص
(٤٢)
امير عشق
٤٦ ص
(٤٣)
مولاى ما نمونه ديگر نداشته است
٤٧ ص
(٤٤)
چه خبر بود؟
٤٧ ص
(٤٥)
مروّج تشيع در تايلند
٤٨ ص
(٤٦)
از مدينه تا مدرنيته
٥٠ ص
(٤٧)
1 قريش و اسلام
٥٠ ص
(٤٨)
2 پيامبر و نخبگان قريش
٥٢ ص
(٤٩)
3 پيامبر (ص) در چشم ابوسفيان
٥٢ ص
(٥٠)
4 بنى اميه و اسلام
٥٣ ص
(٥١)
5 ريشه هاى پيدايش حزب اموى
٥٣ ص
(٥٢)
6 مفهوم تاريخى فتح مكّه
٥٣ ص
(٥٣)
مجامع مخفى شوراى روابط خارجى CFR
٥٥ ص
(٥٤)
شوراى روابط خارجى CFR
٥٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - ابراهيم (ع) پرچمدار توحيد

مى‌كوشيدند تا اينكه آنها را عبادت و پرستش كردند و چون ديدند گاهى پنهان مى‌شوند براى هر ستاره‌اى بتى از آنچه به آن منسوب است، «مثلًا براى خورشيد بتى از طلا و براى ماه بتى از نقره» ساختند و آن را به جاى آن ستاره پرستيدند، پس از اين رو، حضرت ابراهيم (ع) براى بطلان و نادرستى بت‌پرستى، بطلان ستاره‌پرستى را دليل آورده است.

چون ماه را در حال طلوع و درخشندگى ديد، گفت: اين ماه پروردگار من است؟! پس از آنكه آن هم ناپديد شد، گفت: اگر پروردگارم مرا به معرفت و شناسايى خود هدايت و راهنمايى نكند، هر آينه از گروه گمراهان از راه حق خواهم بود.

چون خورشيد را در حال طلوع و آشكار شدن ديد، گفت: پروردگار من اين است، اين از همه ستارگان و ماه بزرگ‌تر است؟! و آنگاه كه آفتاب هم ناپديد شد، گفت: اى گروه مردم! من از آنچه شما آن را شريك خدا قرار مى‌دهيد، بيزارم.

البتّه من به كسى رو مى‌آورم كه آسمان‌ها و زمين را آفريده؛ در حالى كه از هر معبود و پرستيده شده‌اى جز او، روگردانم و من از آنان كه براى خدا شريك قرار مى‌دهند، نيستم.

ابراهيم (ع) پرچمدار توحيد

بعد از آنكه حضرت ابراهيم (ع) در آن غوغاى نسل‌كشى نمروديان، متولّد شده و در سايه لطف بى‌منتهاى پروردگار عالم و تلاش‌هاى بى‌دريغ مادرش به دوران نوجوانى رسيد. يكّه و تنها پرچم توحيد و يگانه‌پرستى برافراشت و مردم جاهل و نادان را به سوى حق و حق‌پرستى دعوت كرد. او با آنان گفت‌وگو كرده و با استدلال‌هاى منطقى آنان را به راه درست و سعادتمندانه فرا مى‌خواند.

قرآن گفت‌وگوى ابراهيم (ع) را با بت‌پرستان جاهل، اين‌گونه نقل مى‌كند:

آنان چون ديدند ابراهيم بر خلاف عقيده و باور مردم شهر سخن مى‌گويد از روى تعجّب گفتند: اى ابراهيم آيا به حق و راستى به سوى ما آمده‌اى؟ اين سخن را از روى راستى مى‌گويى يا اين يك نوع بازى است و با ما شوخى مى‌كنى؟!

ابراهيم (ع) گفت: من از بازيكنان نبوده و شوخى نمى‌كنم؛ بلكه از روى حق و راستى مى‌گويم: پروردگار شما پروردگار آسمان و زمين است. پروردگارى است كه آن آسمان‌ها و زمين با آن شكل‌ها و پيكرها را آفريده است و من بر آنچه به شما گفتم، گواهى‌