مى‌دانيم كه خانواده كوچك‌ترين نهاد اجتماعى است كه نقش بالنده و اساسى در تكوين جامعه دارد. خانواده زمينه ساختارهاى هويتى و عاطفى جامعه فردا را مهيا مى‌نمايد. خانواده با التزام عملى به اصول اعتقادى خويش، زمينه‌ساز جامعه كلان فردا است كه بايد روابط اجتماعى، عاطفى، سياسى و فرهنگى آن در جهت ارزش‌هاى بايسته نظام گيرد.

با توجّه به اين مطالب، بايستى تعاريف زير را بيان كنيم تا بتوانيم به اصول حاكم مدّنظر خود برسيم:

١. تعريف خانواده چيست؟

اصل اوّل حاكم بر خانواده، اصل تعريف خانواده است: خانواده مجموعه‌اى از افراد است كه وظيفه دارد تحت سرپرستى پدر خانواده در مسير رضايت ولى خدا، خود را شكل و ارتقاء داده و در تعامل با محيط اطراف نيز از خود پاسدارى نموده و براساس باورهاى خود در رشد و شكوفايى جامعه نيز تأثيرگذار باشد.

با اين تعريف از خانواده بايد اصول ديگر را نيز پذيرفت.

٢. نقش پدر

پدر به عنوان سرپرست خانواده بايد در مسير

رضايت ولى خدا گام‌هاى اساسى را جهت رشد و شكوفايى استعدادهاى اعضاى خانواده بردارد. پس رضايت ولى خدا يك مؤلّفه اساسى است كه عدم توجّه به آن، نه تنها مشكلى را حل نمى‌كند، نظام خانواده را نيز مخدوش مى‌نمايد. رضايت ولى خدا در متن زندگى، روح حاكم بر زندگى است كه در حضور مستمرّ امام تجلّى مى‌يابد. اگر اين حضور خوب احساس شود و سرپرست خانواده با درك واقع بينانه از آن، تصميم به تسرّى آن به اعضاى خانواده را داشته باشد، گام اساسى در جهت تشكيل يك خانواده مهدوى، برداشته شده است.

پس تعريف بيان شده در اصل، اوّلين تعريف يك خانواده مهدوى است كه مى‌توانيم به اين گونه نيز اصل اوّل را تبيين نماييم كه:

خانواده مهدوى، خانواده‌اى است كه با درك حضور ولى خدا در متن زندگى، سعى دارد رفتار خويش را با رضايت ولى خدا انطباق داده و خود را در مسير اهداف آن سالار مكتب عشق و آن يار غايب از نظر، به شكوفايى برساند تا در مقابل اهريمنان انس و جنّ، مقاوم باشد و خانواده را نيز در مسير حق راهبرى نمايد.

٣. قبول عبوديت پروردگار

قبول عبوديت پروردگار بايد روح حاكم بر زندگى اعضاى خانواده باشد. عبوديت خدا اعضا را در يك مسير روشن راهبرى مى‌كند و به هويت مى‌رساند.

٤. اصل تحوّل و دگرگونى ارادى اعضاى خانواده‌

انسان خواه ناخواه در مسير نظامى كه خداوند هستى طرّاحى نموده، در حركت است و تحوّل و دگرگونى امرى است دائمى و مستمر كه همه افراد جامعه را شامل مى‌شود؛ امّا گاهى اين تحوّل ارادى مى‌شود و آن وقتى است كه اعضاى خانواده، جدّى‌تر خويشتن خويش را با دستورات الهى همراه نمايند و خود را در مقابل عوامل تأثيرگذار رها نكنند و اين وقتى است كه اعضاى‌

خانواده با شناخت و معرفت به خدا و رسول پاك او، معرفت به امام خويش نيز داشته باشند؛ زيرا در غير اين صورت، هم رشدى نخواهند كرد و هم روز به روز به قهقرا و عقب گرد، تنّزل خواهند كرد.

٥. ارتقاى سطح آگاهى خانواده‌

ارتقاى سطح آگاهى خانواده با توجّه به اصل ٤، بايد اعضاى خانواده با اصول و اهداف ارزشى آشنا گردند؛ زيرا در غير اين صورت، ممكن است ضمن تبعيت از خرافات و الزامات غلط كه از تعصّبات كور نشئت مى‌گيرد، تسليم بى‌چون و چراى عوامل تأثيرگذار منفى در جامعه شوند كه هويت و ساختار شخصيت او را جريحه‌دار نمايند.

بايد اعضاى خانواده با امام زمان (عج) آشنا شوند و اين آشنايى نه در حدّ اطّلاعاتى از شناسنامه و اسم و رسم آن عزيز باشد؛ زيرا كافى نيست. اعضاى خانواده بايد باور كنند او اوّلًا زنده است و ثانياً حاضر است و غيبت او نه به منزله عدم حضور كه به معناى عدم ظهور