روايات بسيارى از امام صادق (ع) درباره حضرت مهدى (ع) رسيده كه بخشى از آنها مربوط به سيره و صفات آن حضرت است و ما در اينجا بعضى از آن روايات را كه در خصوص اين موضوع رسيده، يادآور مى‌شويم:

١. ابوبصير از حضرت صادق (ع) روايت كرده كه فرمودند: «مَا يَسْتَعْجِلُونَ بِخُرُوجِ الْقَائِمِ وَ الله مَا لِبَاسُهُ إِلَّا الْغَلِيظُ وَ مَا طَعَامُهُ إِلَّا الشَّعِيرُ الْجَشِبُ وَ مَا هُوَ إِلَّا السَّيْفُ وَ الْمَوْتُ تَحْتَ ظِلِّ السَّيْف؛[١]

چگونه تعجيل در خروج و ظهور قائم (ع) داريد؟ پس به خدا سوگند كه لباس او چيزى جز جامه‌هاى درشت و طعام او چيزى جز نان جو سخت نمى‌باشد و برنامه او چيزى جز شمشير و مرگ در زير سايه شمشير نخواهد بود.»

طبق اين روايت، راه و روش و سيره و منش حضرت ولى‌عصر (ع)، زهد و پارسايى در لباس و خوراك است. او اهتمام و اعتنايى به لباس‌هاى نرم و لطيف ندارد؛ بلكه جامه‌هاى درشت‌بافت مى‌پوشد و نيز خوراك او خوراك درشت و خشن و سبوس نگرفته است يا نان جو بى‌نان و خورش و با اين خلق اعتنايى به ظواهر مادّى ندارند.

آرى. جنگ او مقدّمه صلح و ايجاد آرامش است و شمشير و مرگ در سايه آن، مقدّمه امنيت، حيات واقعى، زندگى سرافرازانه و زمينه عزّت، شوكت، مجد و عظمت اسلام و مسلمانان است.

اكنون منتظران مهدى موعود (ع) و علاقه‌مندان به ظهور و دولت كريمه آن حضرت در اين روايت و در اين دو خصيصه و سيره ايشان تأمّل كنند و اگر به راستى اعتقاد به آن امام غايب دارند و در انتظار ظهور اويند، به سيره و برنامه زندگى او كه الگوى زندگى براى ديگران است رو بياورند. در مرحله نخستين، زهد و پارسايى را پيشه كنند و به تشريفات و تجمّلات ظاهر زندگى نپردازند و رفاه‌طلبى و راحتى‌خواهى را كنار بگذارند كه دل‌بستگى به دنيا و ظواهر فريبنده آن، بزرگ‌ترين عايق و مانع انسان از پرواز به سوى حقايق و درجات عالى است و آدمى را از پر زدن در فضاى ملكوت و راه يافتن به بارگاه قدس خداوند بزرگ و جوار انبياى عظام، اوصيا، اوليا و مقرّبان درگاه خداوند سبحان باز خواهد داشت. تشريفات‌خواهى، تجمّل‌گرايى و اهتمام بيش از حد به ظواهر و خورد و خوراك و لباس، انسان را از حركت به سوى كمال، متوقّف ساخته و باز مى‌دارد و طبق متن صريح دعاى ندبه، خداوند، انبياى بزرگوار را براى خود اختيار كرد و نعمت‌هاى جاويدان جهان آخرت را بعد از آنكه بر آنان شرط فرمود تا نسبت به مقامات اين دنياى فانى و مبتذل و زر و زيور و آرايش آن بى‌رغبت باشند، براى آنان انتخاب فرمود.

دوم، آنكه دلدادگان به حضرت بقيّة الله (ع) به وصف دوم حضرت ولى‌عصر (ع) بيانديشند كه جهاد و مرگ در زير سايه شمشير و اسلحه دشمن است. كسانى كه سخت دلداده حيات دنيايند و از رفتن به جبهه و ميدان جنگ مى‌هراسند و وحشت مى‌كنند، كجا مى‌توانند خود را منتظر ظهور آن حضرت بدانند و چگونه ممكن است چنين افرادى منتظر ظهور آن بزرگوار باشند؟ وضع اسفبار امروز كه اسلام با چنين مشكلاتى مواجه شده و استعمارگران شرق و غرب به خود اجازه مى‌دهند به كشورهاى اسلامى حمله كرده و مسلمانان بى‌دفاع را به بند بكشند و بى‌رحمانه خون صغير و كبير و مرد و زن آنان را بريزند، همه و همه مولود از دست دادن روحيه حماسه، فداكارى، جهاد و نبرد با دشمنان اسلام، معاندان، منافقان و عناصر كفر و ضلال خارجى و ايادى نابكار و پست آنها در داخل است. در برابر چنين گرگ‌هاى درّنده‌اى جز مقاومت، راهى نيست.

آزاديت به قبضه شمشير بسته است‌		مردان هميشه تكيه خود را بدو كنند
اندر طبيعت است كه بايد شود ذليل‌		هر ملّتى كه تنبلى و عيش خو كنند