ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و چهل و يك
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
در عصر ولايت تكنيك
٤ ص
(٤)
از ميان خبرها
٨ ص
(٥)
بحران كودكان ناقص الخلقه در عراق
٨ ص
(٦)
تبليغ اسلام در آذربايجان ممنوع شد
٨ ص
(٧)
افزايش تبليغات قوم لوط در تلويزيون آمريكا
٩ ص
(٨)
حكم به عدل مى كند!
١٠ ص
(٩)
سيره و صفات مهدى موعود (عج) از زبان امام صادق (ع)
١٠ ص
(١٠)
اهل بيت (عليهم السلام)؛ درهاى رحمت خداوند!
١٤ ص
(١١)
خانواده مهدوى
١٨ ص
(١٢)
1 تعريف خانواده چيست؟
١٩ ص
(١٣)
2 نقش پدر
١٩ ص
(١٤)
3 قبول عبوديت پروردگار
١٩ ص
(١٥)
4 اصل تحوّل و دگرگونى ارادى اعضاى خانواده
١٩ ص
(١٦)
5 ارتقاى سطح آگاهى خانواده
١٩ ص
(١٧)
6 اصل ارتقاء سطح سلامت جسمى و روشى خانواده مبتنى بر فرهنگ مهدويت
٢٠ ص
(١٨)
اهداف كوتاه مدّت و بلندمدّت
٢١ ص
(١٩)
رويكرد حاكم بر زندگى مهدوى
٢١ ص
(٢٠)
وقتى آمدى ايران مى فهمى!
٢٢ ص
(٢١)
كين توزى وهّابيت با خاندان وحى- مصور
٢٨ ص
(٢٢)
ماجراى مسلمان شدن دختر نمرود
٣٠ ص
(٢٣)
تولّد ابراهيم (ع)
٣٠ ص
(٢٤)
ابراهيم و طبيعت پرستان
٣٠ ص
(٢٥)
ريشه بت پرستى
٣٠ ص
(٢٦)
ابراهيم (ع) پرچمدار توحيد
٣١ ص
(٢٧)
داستان دختر نمرود
٣٢ ص
(٢٨)
مناظره حضرت ابراهيم با نمرود
٣٢ ص
(٢٩)
بار كج به منزل نمى رسد
٣٣ ص
(٣٠)
ياران حضرت همگى جوانند
٣٨ ص
(٣١)
آينده گرايى، آرمان گرايى و جامعه گرايى جوان
٣٨ ص
(٣٢)
عناصر پنجگانه انتظار
٤٠ ص
(٣٣)
تناسب جوان با عناصر انتظار
٤٠ ص
(٣٤)
باقى بقاى او
٤٢ ص
(٣٥)
1 معناى «بَقِية اللهِ»
٤٣ ص
(٣٦)
2 مصاديق «بَقِية اللهِ»
٤٣ ص
(٣٧)
1- 2 كسب حلال
٤٣ ص
(٣٨)
2- 2 قسط و عدل
٤٣ ص
(٣٩)
3- 2 پاداش و ثواب هاى معنوى
٤٣ ص
(٤٠)
4- 2 انبياء و اوصياء
٤٤ ص
(٤١)
گلستانه
٤٦ ص
(٤٢)
امير عشق
٤٦ ص
(٤٣)
مولاى ما نمونه ديگر نداشته است
٤٧ ص
(٤٤)
چه خبر بود؟
٤٧ ص
(٤٥)
مروّج تشيع در تايلند
٤٨ ص
(٤٦)
از مدينه تا مدرنيته
٥٠ ص
(٤٧)
1 قريش و اسلام
٥٠ ص
(٤٨)
2 پيامبر و نخبگان قريش
٥٢ ص
(٤٩)
3 پيامبر (ص) در چشم ابوسفيان
٥٢ ص
(٥٠)
4 بنى اميه و اسلام
٥٣ ص
(٥١)
5 ريشه هاى پيدايش حزب اموى
٥٣ ص
(٥٢)
6 مفهوم تاريخى فتح مكّه
٥٣ ص
(٥٣)
مجامع مخفى شوراى روابط خارجى CFR
٥٥ ص
(٥٤)
شوراى روابط خارجى CFR
٥٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٦ - بار كج به منزل نمى رسد

و تجسّم اين همه را در هيئت جنّت و نار، سايه طوبى و سموم حميم و ... ملاحظه مى‌كنيم. ماجراى ما وجهى ديگر هم دارد كه از بيانش خودم هم مى‌ترسم؛ زيرا اين بيان و اقرار، كار و بار خودم را سخت‌تر خواهد ساخت. وجه ديگر آن است كه دومينوى اعمال و اقوال ما تنها در يك خطّ راست چيده نشده است. تنها مهره‌ها در طول هم قرار نگرفته‌اند. تنها يك رديف مهره نيستند كه چيده شده‌اند؛ بلكه مهره‌ها در همه جهات، شمال و جنوب و شرق و غرب چيده شده‌اند.

به عبارت ديگر اعمال و اقوال، دايره بزرگى از تأثيرات را در طول و عرض مناسبات و معاملات ما را تشكيل داده‌اند. چيزى مثل اين شكل:

...

ما در مركز اين ميدان ايستاده‌ايم. ما فقط يك حركت مى‌كنيم. تنها يك مهره را به زمين مى‌اندازيم و تنها يك تير پرتاب مى‌كنيم؛ امّا اين يك پرتاب بلافاصله در جهات مختلف مهره‌هايى را به زمين مى‌زند. هر مهره سير و سفر خود را تجربه مى‌كند. اين همان سونامى حاصل از پر زدن پروانه است كه در آن سوى اقيانوس‌ها خود را نشان مى‌دهد. شايد كمى سخن سخت شده باشد.

ما در تعامل با خودمان و همه آنچه درباره خودمان (مستقل از سايرين) عمل مى‌كنيم و مهره‌اى را بر زمين مى‌زنيم؛ در حالى كه در ارتباط با مردم هم هستيم. مالى را از روى جفا و ظلم غصب مى‌كنيم و مى‌بلعيم. اين عمل درباره خودمان و مستقل از سايرين، سلسله‌اى از مهره‌ها و تأثيرات را باعث مى‌شود كه از همه صورت‌ها و ساحت‌ها مى‌گذرد، در همان حال، موجى را پيرامون ما منعكس مى‌كند، نورى ساطع مى‌سازد، نتيجه‌اى به بار مى‌آورد كه اطرافيان ما هم از آن تأثير مثبت و ممدوح يا تأثير منفى و مذموم دريافت مى‌كنند، در واقع، درباره آنان نيز باعث به هم خوردن تعادل مهره‌ها و ريزش آنها مى‌شويم. ريزشى كه متوقّف نمى‌شود.

تمامى اجزاى هستى با هم زنجيروار در ارتباطند. تمامى هستى جان دارند. تأثير مى‌پذيرند و تأثير مى‌گذارند. هر جانور و هر گياه حامل و حاوى سهمى از شعور و آگاهى و درك است. مگر نمى‌خوانيم كه:

«يُسَبِّحُلِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ».

جمله موجودات منتشر در هستى، اعم از جمادات و نباتات و حيوانات تسبيح‌گوى خداوندند.

دانشمندى ژاپنى آزمايشى شگفت انجام داده بود. او تأثير اصوات و سخنان ممدوح و مذموم را بر مولكول‌هاى آب بررسى كرده بود. تأثير موسيقى سنّتى و كلاسيك، تأثير سخنان محبّت‌آميز و قهرآميز، تأثير اذكار و ادعيه و ... فيلم آن موجود است. او ثابت كرده بود كه آب از چنان هوشمندى‌اى برخوردار است كه از هر لفظ و صوت و