ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٩ - عدالت و امنيت، دو ويژگى بارز حكومت امام عصر (ع)
بدين ترتيب، حضور امام عصر (ع) چه به صورت غايب و چه به صورت ظاهر و در زمان قيام، مايه بارش فيض و نعمات الهى به سوى مردم است. طبيعى است كه در دوره حكومت مهدوى، اين جريان به كمال خود خواهد رسيد و همه موانع موجود بر سر اتّصال فيض ميان خداوند و مردم از طريق امام بر طرف خواهد شد. البتّه آن هنگام، مردم اين واسطه خير و نعمت نامرئى را به صورت مرئى و آشكارا ديده و لمس خواهند كرد.
همه امامان شيعه در زمان خود، چنين واسطه فيضى بودهاند، امّا متأسّفانه به دليل اختناق زمانه و سركوب خودكامگان چيره از يك سو و هواپرستى و گمراهى مردم از سوى ديگر، نتوانستند بشريّت را به كمال و غايت تكامل الهى و انسانى خويش رهنمون سازند. بنابراين مىتوان گفت، ميان امام عصر (ع) و ديگر امامان معصوم (ع) در اين زمينه تفاوتى نيست، ولى به خواست خداوند، امام موعود كسى است كه رسالت پيامبر (ص) و طرح اصلاحى ديگر معصومان در اكمال دين و دستيابى به عدالت و امنيّت و ديگر فضايل را به نتيجه نهايى مىرساند. رواياتى كه اثباتگر اين مدّعاست بسيار فراوانند. مثلًا امام زينالعابدين (ع) مىفرمايد:
«ما امام مسلمانان و براهين الهى بر جهانيان و سرور مؤمنانيم. ما رهبر شريفترين مسلمانان و ... مايه امان ساكنان زمين هستيم؛ همانگونه كه ستارگان مايه امان و حفظ آسمانها هستند. ما كسانى هستيم كه خداوند به واسطه ما آسمان را از سقوط به روى زمين نگه داشته است و اين به اجازه خداوند بستگى دارد. خداوند توسط ما زمين را از اينكه اهلش را نابود كند، نگه داشت و به واسطه ما باران مىفرستد و رحمت خويش را بر مردم مىگستراند و بهواسطه ما بركات زمين خارج و ظاهر مىشود و اگر ما بر روى كره خاكى نبوديم، زمين اهل خود را فرو مىبرد.»[١]
امامان پاك ما به دليل جوّ اختناق حاكم بر زمان خويش، آرمانهاى خود را در دوره قيام قائم (ع) جستوجو مىكردند؛ همچنان كه امام على (ع) درباره عدالتگسترى و ايمنى عصر ظهور و سرشارى آن دوره از عدالت و امنيّت ديگر بركتها مىفرمايند:
«اگر به تحقيق، قائم ما قيام كند، به واسطه ولايت و عدالت او، آسمان آنچنان كه بايد ببارد، مىبارد و زمين نيز رستنىهايش را بيرون مىدهد وكينه از دلهاى بندگان زدوده مىشود و ميان دد و دام، آشتى برقرار مىشود، به گونهاى كه يك زن ميان عراق و شام پياده خواهد رفت و آسيبى نخواهد ديد و هرجا قدم مىگذارد، همه سبزه و رستنى است و بر روى سرش زينتهايش را گذارده و نه ددى او را آزار دهد و نه بترساند.[٢]
رواياتى از اين دست بسيار فراوانند كه در زير به چند نمونه از آنها كه از پيامبر (ص) نقل شده، اشاره مىكنيم:
«مردى از اهل بيت من خروج خواهد نمود و به سنّت من عمل مىكند و خداوند براى او از آسمان بركاتش را فرو مىفرستد و زمين بركتهايش را خارج مىسازد. به واسطه وى، زمين همانگونه كه از ستم و جفاكارى پر شده، از برابرى و داد سرشار مىشود ...»[٣]
اگر از عمر دنيا تنها يك شب باقى مانده باشد، خداوند آن شب را به اندازهاى طول خواهد داد، تا مردى از اهل بيت من به حكومت برسد ... او زمين را از قسط و عدل پر مىكند، همانگونه كه پيش از آن از ستم و جفاكارى پر شده بود. وى خواسته و مال را برابر پخش مىكند و خداوند در آن هنگام بىنيازى را در دلهاى اين امّت قرار مىدهد ...»[٤]
از اين دسته روايتها به خوبى فهميده مىشود كه در حكومت جهانشمول حضرت مهدى (ع)، عدالت و امنيّتى فراگير در همه جاى دنيا برقرار مىشود و تنها مسلمانان از اين فيض و رحمت خداوندى بهرهمند نمىشوند، بلكه اين بهرهمندى به همه ساكنان زمين مىرسد؛ زيرا در سراسر گيتى، «گنجها بيرون آورده خواهد شد و شهرها و روستاهاى شرك، فتح مىشود.»[٥] در چنين حكومتى، عدالت، امنيّت و همه بهرههاى آسمان و زمين، بىتبعيض، نصيب همگان خواهد گرديد. همچنان كه امام حسين (ع) در فراز مهمّى مىفرمايد: «هنگامى كه قائم قيام مىكند، عدل گسترده مىشود و اين گستردگى عدالت، نيكوكار و فاجر را در برمىگيرد.»[٦]
بدين ترتيب بهره حكومت جهانشمول، عدالتگستر و امنيت محور حضرت مهدى (ع)، نه تنها شامل مسلمانان و غير مسلمانان و اقليتهاى گوناگون مىشود، بلكه حتّى بدكاران آنها را هم در برمىگيرد. البتّه از روايات چنين برمىآيد كه حسنات و جاذبه حضرت مهدى (ع) و نهضت عدالتگستر او باعث جهانشمولى ديانت اسلام و اصلاح بدكاران و روىآورى تمام مردم جهان به اسلام خواهد شد. يكى از شواهد اثبات اين مدّعا رواياتى است از امام صادق (ع)؛ از ايشان درباره تفسير آيه ٨٣ سوره آل عمران «أَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ؛ آيا