ده روز نمايد پس در اين حال لازم است كه آن نماز را كه شروع در آن كرده تمام بگذارد و سنّت است كه مسافر بعد از هر نماز قصر سى نوبت بگويد سبحان اللَّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللَّه و اللَّه أكبر

فصل سيّم در بيان نماز خوف‌

بدان كه خوف موجب قصر نماز مى‌شود خواه در سفر باشد و خواه در حضر و حضرت رسالت پناه ٦ مكرّر نماز خوف را به جماعت گذارده‌اند.

پس هر گاه خوف حاصل شود و اعدا در غير جهت قبله باشند و اهل اسلام اراده نمايند كه نماز را به جماعت گذارند و ترسند كه در اثناى نماز اعدا بر ايشان حمله آورند دو فرقه شوند اگر احتياج به زياده از دو فرقه نباشد يك فرقه نماز را به جماعت گذارند و فرقه ديگر حراست ايشان نمايند و پيشنماز با يك فرقه يك ركعت بگذارد و چون به ركعت دويّم برخيزد فرقه كه اقتدا كرده‌اند قصد انفراد كنند و ركعت دويّم را منفردا بگزارند و چون فارغ شوند بحراست اشتغال نمايند و فرقه ديگر آيند و ركعت اوّل خود را به ركعت دويّم پيشنماز اقتدا كنند و چون پيشنماز به تشهّد نشيند ايشان برخيزند و ركعت دويّم را انفراد بگزارند و پيشنماز تشهد را تطويل نمايد تا با ايشان تشهّد را بفعل آورده سلام دهند.

و اگر نماز مغرب باشد پيشنماز مخيّر است بهر يك از اين دو فرقه كه خواهد يك ركعت بگذارد و به فرقه ديگر دو ركعت و جايز است كه پيشنماز نماز را با يك فرقه به آخر رساند و نوبت ديگر آن نماز را با فرقه ديگر بگذارد و اين نماز دويّم پيشنماز نافله خواهد بود.

و اگر اعدا در جهت قبله باشند و نمايان باشند پيشنماز اهل اسلام را دو صف سازد و صفى پيش و صفى پس و هر دو صف با او بركوع روند و چون او به سجود رود صف اوّل با او به سجود روند و صف دويّم با او سجود نكنند بلكه ايستاده بحراست مشغول باشند و چون پيشنماز به ركعت دويّم شروع نمايد به سجود روند و صف اوّل بحراست اشتغال نمايند و چون بركوع رود هر دو صف با او ركوع كنند و چون به سجود رود صف اوّل با او سجود كنند و صف دويّم حراست نمايند و چون با صف اوّل به تشهّد مشغول شود صف دويّم به سجود روند و بعد از تشهّد هر دو صف با او سلام دهند.

و بدان كه در نماز خوف چون محلّ ضرورتست سلاح با خود داشتن واجبست هر چند سلاح نجس باشد و اگر كلاه خود پيشانى را به پوشد و نتوان دور كردن در وقت سجود دور كردن آن لازم نيست و نماز صحيح است‌

تتمّه‌

هر گاه جنك درگيرد در آن وقت بهر طريق كه ممكن باشد ايستاده يا سواره يا در حالت راه رفتن نماز بگذارد پس اگر رو به قبله كردن در كلّ نماز متعذّر باشد در بعضى كه تواند بكند اگر چه تكبير احرام باشد و بس و