جامع سه روز يا زياده بقصد قربت و در آن ثواب عظيم است خصوصا اگر در ده روز آخر ماه رمضان واقع شود و حضرت رسالت پناه ٦ هميشه در دهه آخر ماه رمضان اعتكاف مى‌فرمودند و بى‌روزه داشتن اعتكاف جايز نيست و از سه روز كمتر نمى‌باشد و در غير مسجد جامع صحيح نيست.

و هر گاه شخصى به نيّت سنّت دو روز اعتكاف نمايد روز سيّم واجب مى‌شود.

و اگر پنج روز يا هشت روز اعتكاف كند روز ششم يا نهم واجب مى‌شود.

و بر اين قياس و جايز نيست اعتكاف كننده را كه از مسجد بيرون رود مگر از براى حاجت ضرورى كه در مسجد بر نيايد يا عيادت مؤمنى يا رفتن به وداع او يا مشايعت جنازه او و مانند آن و چون از مسجد بيرون رود حرام است نشستن و در سايه راه رفتن و نماز گذاردن در غير مسجدى كه در آن اعتكاف كرده مگر به واسطه ضرورت مثل آن كه بجهة غلبه ضعف بنشيند يا راه تشييع منحصر در مسقّف باشد يا آن قدر وقت نماند كه نماز را در مسجد تواند گذارد مگر در مكّه معظّمه.

و جايز است كه هر گاه به واسطه ضرورتى از مسجد بيرون رود نماز را هر جا كه خواهد بگذارد[١].

و نيز حرام است در اعتكاف واجب روزه را فاسد ساختن و در شب جماع كردن و در روز و شب بوى خوش شنيدن و زنان را بوسيدن يا دست به بدن ايشان رسانيدن و هر چه روزه را باطل مى‌سازد اعتكاف را نيز باطل مى‌سازد.

و اگر اعتكاف واجب را در روز ماه رمضان به جماع فاسد سازد دو كفّاره لازم مى‌شود يكى بجهت ماه رمضان و يكى بجهت اعتكاف.

و اگر در شب به جماع فاسد سازد يك كفّاره بجهة اعتكاف لازم است و بس.

و هم چنين اگر روزه اعتكاف را در روز بغير جماع فاسد سازد و اگر معتكف زوجه معتكفه خود را در اعتكاف واجب به اكراه مجامعت كند چهار كفاره بر او واجب مى‌شود دو كفّاره از جهت خود و دو كفّاره از جهة زوجه خود.

باب پنجم از كتاب جامع عبّاسى در بيان حجّ‌

و شروط آن و در آن مقدّمه و هفت مطلب است:

مقدّمه‌

بدان كه حجّ كردن از اعظم اركان دين است و چون واجب شود تأخير كردن آن گناه عظيم است و در حديث باين مضمون وارد است كه هر گاه بر شخصى حجّ واجب شود و به حجّ نرود با آن كه مانع شرعى نداشته باشد پس چون بميرد در وقت مردن مسلمان نخواهد مرد بلكه يا جهود خواهد مرد يا ارمنى.

و روايات بسيار در كثرت ثواب حجّ از حضرت رسالت پناه ٦ و حضرات ائمه معصومين‌

[١] بلكه بدون ضرورت در غير همان مسجد نگذارد صدر دام ظلّه العالى