جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ١٦ - فصل اگر زن عادت مقرر داشت اما فراموش كرده
حيض مجامعت كند جمعى از مجتهدين برآنند كه اگر مجامعت در اوّل حيض واقع شود واجبست كه يك مثقال شرعى طلا كفّاره دهد و اگر در وسط حيض واقع شود نيم مثقال و اگر در آخر حيض واقع شود چهار يك مثقال و بعضى برآنند كه كفّاره دادن سنّت است و واجب نيست[١]
فصل خون حيض از سه شبانه روز كمتر و از ده شبانه روز بيشتر نباشد
و مدت پاكى ميانه دو حيض كمتر از ده شبانه روز نمىباشد پس هر خونى كه كمتر از سه شبانه روز باشد خون حيض[٢] نيست و هم چنين هر خونى كه از ده شبانه روز زياده باشد آن زيادتى خون حيض نيست و بدان كه زن عادت مقرّر دارد يا نه و آن كه عادت مقرر ندارد يا نوبت اوّل است كه خون حيض مىبيند يا نه پس اگر خون از ده روز بگذرد و عادت مقرّر داشته باشد همين ايّام عادت او حيض است و در باقى روزها تا ايّام عادت رسيدن عمل استحاضه كند به طريقى كه بعد ازين مذكور خواهد شد و اگر نوبت اوّل است كه حيض ديده و متصل مىآيد ملاحظه نمايد اگر خون او در بعضى اوقات شبيه به حيض است و در بعضى اوقات شبيه به حيض نيست پس بر او لازم است در اوقاتى كه خون او شبيه به حيض است نماز و روزه را ترك كند و در اوقاتى كه خون او شبيه به حيض نيست عمل استحاضه كند بشرط آن كه در اوقاتى كه خون او شبيه به حيض است از سه شبانه روز كمتر و از ده شبانه روز بيشتر نباشد و اگر خون او هميشه به يك طريق باشد در اين صورت ايّام حيض خود را بطريق ايّام عادت اقوام خود داند اگر عادت ايشان موافق يكديكر باشد خواه اقوام پدرى و خواه اقوام مادرى مثل خواهر و عمّه و خاله و دختران ايشان و باقى ايّام را استحاضه داند و اگر عادت ايشان مختلف باشد عمل كند به عادت اكثر ايشان و اگر اكثر هم معلوم نباشد يا اقوام نداشته باشد عمل نمايد به عادت همسالان خود بشرطى آن كه همشهرى او باشند و اگر ايشان نيز مختلف باشند و اكثر هم معلوم نباشد در ماهى سه روز حيض داند و در ماهى ده روز يا در هر ماه هفت روز و در باقى ايّام عمل استحاضه كند
فصل اگر زن عادت مقرّر داشت امّا فراموش كرده
كه عادت او چند روز بود پس اگر اوّل وقت عادت را داند مثل آن كه داند اوّل هر ماه اوّل عادت او بود يقين خواهد دانست كه روز اوّل و دويم و سيّم ماه از ايّام حيض او است پس بر او واجبست كه در اين سه روز نماز و روزه را ترك كند و اگر وسط عادت را داند مثل آن كه داند كه اوّل هر ماه وسط عادت او بود پس يك روز قبل از اوّل ماه و يك روز بعد از آن حيض خواهد بود به يقين و ترك نماز و روزه در آن سه روز واجبست و اگر آخر وقت عادت را داند مثل آن كه داند آخر هر ماه آخر عادت او بود پس روز آخر ماه و دو روز قبل از آن ايّام حيض است و ترك نماز و روزه در آن سه روز واجبست و اگر داند كه روز اوّل هر ماه در حيض مىبود امّا نداند كه آن روز اوّل حيض او بود يا وسط يا آخر در اين صورت همان يك روز حيض است
[١] به ملاحظه خبر وارد در آن ترك احتياط را البتّه ننمايند صدر دام ظلّه العالى
[٢] اگر از اوّل روز خون به بيند تا آخر روز سيم حيض است اگر چه شب سيّم را نه بيند و چنين است ده روز بيشتر حيض و كمتر طهر و اللَّه العالم صدر دام ظلّه العالى